fertus
fertus, a, um, adj. [fero; cf. fertilis],
- fertile, productive: pini, Avien. Or. Mar. 556; id. Descr. Orb. 1205. (In Cic. Or. 49, 163, and Lucr. 6, 258, recent edd. read effertus, ex. conj. Lachm.)
fertus, a, um (fero), fruchtbar, Avien. descr. orb. 1205: m., Genet., pini, Avien. or. mar. 556. – ➳ Bei Cic. or. 163 u. Lucr. 6, 258 jetzt nach Lachmanns Konjektur effertus, w. s.
fertus, a, um (cf. fertilis ), productif : Avien. Perieg. 1205 || *Cic. Or. 163 ; *Lucr. 6, 258.