fiducio
fīdūcĭo, āvi, ātum, 1, v. a. [fiducia],
- to pledge, mortgage: EA CONDITIONE, NE FIDVCIENT, NE VENDANT, NEVE ALIO QVO GENERE ID SEPVLCRVM ALIENARE VLLA POTESTAS SIT, Inscr. Grut. 638, 4; id. Murat. 794, 1; cf. FIDVCIAT, ὑποτίθεται; FIDVCIATVS, ὑποτιθέμενος, Gloss. Philox.: sub pignoribus fiduciati, Tert. Idol. 23.
fīdūcio, āre (fiducia), verpfänden, Corp. inscr. Lat. 6, 3554. – sub pignoribus fiduciati, die sich verpfändet haben, Tert. de idol. 23.
fīdūcĭō, āre (fiducia), tr., hypothéquer : CIL 6, 8456 ; Tert. Idol. 23.