fiducialiter
fīdūcĭālĭter, adv. [fiducia],
- confidently (late Lat.): speramus, Aug. Conf. 9, 13; Vulg. Psa. 11, 5.
fīdūciāliter, Adv. (fiducialis), zuversichtlich, sperare, Augustin. conf. 9, 13 u.a. Eccl.
~iter adjuravit
Domine, ‥ concede nobis ‥ tuam ‥ potentiam ~iter exaltare
quanto ~ius depraecamur tanto citius exaudiemur
~iter, i. †fiderliter [MS: fideliter ], audaciter, credibiliter
~ius,baldlicor
hoc ~iter dixerim
eo audentius et ~ius nunc accessi
nemo ‥ ~ius ac pertinacius hac in spe delinquat
querens de ‥ prosperitate regis Scotie, in cujus fide ~ius innitebatur
ad ‥ pii pectoris affluentiam tanto ~ius ‥ accedo, quanto ‥
~iter et catholice credendo quod unum et idem est Christi corpus
ab ipso ~iter petat quicquid velit
ut ~iter ‥ amiciciam invocemus
si manseris mecum ~iter dabo tibi bonam partem Galliarum
nos ‥ habere velitis excusatos ac penes alios de studio nos ~iter excusare
rogamus ‥ ut ‥ in termino jam dicto aliqualem solucionem [sc. debiti ] ~iter faciatis
obsecro ut ~iter mihi studeas de vestri profectibus ‥ intimare
placeat ‥ paternitati vestre ‥ negotia capituli ‥ ~iter exponenda, feliciter expedire
fīdūcĭālĭtĕr (fiducia), avec confiance : Aug. Conf. 9, 13.
Tunc ambulabis Fiducialiter in via tua, et pes tuus non impinget.Hinc
Fiducialius, in Charta Ludov. Pii ann. 816. tom. 6. Collect. Histor. Franc. pag. 498 :
Ut ibi Fiducialius necessitates ipsius jam dictæ sanctæ Dei ecclesiæ exercentes, etc.
Henricus de Abensperg episcopus Ratisponensis... expeditis feliciter in eadem curia(Romana) quæ pro utilitate episcopatus sui et Bavariæ principis ducis Ludovici arduis expeditionibus fideliter ac Fiducialiter gerebat, etc.