flancus

flancus, ~a [AN flanc] , side, flank. b (mal de flanc, name of illness). 1301 se ipsum vulneravit in flancco ex parte sinistra ICrim 33/10; colici autem dicuntur qui paciuntur dolorem ~i SB 17; zima est apostema ~orum molle sine dolore Ib. 44.  b malum ~e SB 17 (v. 2 colicus a).