flaturarius

flātūrārĭus, ii, m. [flatura],

• a metal-caster, money-coiner, minter, Cod. Theod. 9, 21, 6; Inscr. Orell. 4192 sq.: FABER, ib. 4280.

flātūrārius, iī, m. (flatura), der Metallgießer und -präger, Cod. Theod. 9, 21, 6. Corp. inscr. Lat. 6, 9418 sq.: fl. faber, Corp. inscr. Lat. 6, 1883*.

flātūrārĭus, ĭī, m. (flatura), fondeur : Cod. Th. 9, 21, 6.