flatilis
flātĭlis, e, adj. [flo],
- produced by blowing, blown (post-class.): sonitus, Amm.30, 1: laminae, i. e. founded, cast, Arn. 6, 201: virus, blown in, Prud. Ham. 533; Prisc. 560 P.
flātilis, e (flo), I) durch Blasen erzeugt, -erregt, a) übh.: sonitus, Amm. 30, 1, 2: aura, Ven. Fort. vit. S. Mart. 4, 201: sinistra (pars) contrariae aspirationis, quam Grillius flatilem vocat, Prisc. 1, 47. – b) durch Blasen-, Gießen gebildet, gegossen, labor (coronae), Varro sat. Men. 307: lamminae, Arnob. 6, 16. – II) blasbar, virus, Prud. ham. 530.
hic flatus, -us, et hic et hec ~is, et hoc -le
a blast of wynd , flabrum, flatus, flamen; flatilis participium
flātĭlis, e (flo), ¶ 1 de souffle, qui vient du souffle : Amm. 30, 1, 20 || envoyé par le souffle : Prud. Ham. 533 ¶ 2 fondu [au feu] : Varro Men. 307 ; Arn. 6, 16.
Flatile virus ingerit. Flatilis sonitus,apud Ammianum 30. 4. Arnob. lib. 6. adv. Gentes :
Laminarum Flatilium crates,id est fusilium.