flecto
flecto, to bend, bow, curve, turn, turn round
BWL
stop hoping that the decrees of the gods will be changed by prayer
Frieze-Dennison Vergil
- Act., to bend, bow, curve, turn, turn round (freq. and class.; syn.: plecto, plico, curvo).
- A Lit.
- 1 In gen.: animal omne membra quocumque vult, flectit, contorquet, porrigit, contrahit, Cic. Div. 1, 53, 120: ora retro, Ov. M. 3, 188: vultus ad illum, id. ib. 4, 265; 10, 236: lumina a gurgite in nullam partem, id. ib. 8, 367: geminas acies huc, to turn, direct, Verg. A. 6, 789; cf. oculos, id. ib. 8, 698: equos brevi moderari ac flectere, Caes. B. G. 4, 33 fin.: equum, Hor. C. 3, 7, 25: currum de foro in Capitolium, Cic. Verr. 2, 5, 30, § 77: plaustrum, Ov. M. 10, 447: navem, Auct. B. Alex. 64 fin.: habenas, Ov. M. 2, 169: cursus in orbem, id. ib. 6, 225; cf.: cursus in laevum, id. Tr. 1, 10, 17: iter ad Privernum, Liv. 8, 19, 13 Drak. N. cr.: iter Demetriadem, id. 35, 31, 3: tu (Bacche) flectis amnes, tu mare barbarum, Hor. C. 2, 19, 17: arcus, to bend, Ov. M. 4, 303; cf.: flexos incurvant viribus arcus, Verg. A. 5, 500: flexum genu, Ov. M. 4, 340: artus, Liv. 21, 58, 9: flexi crines, curled, Mart. 3, 63, 3; 10, 65, 6; Juv. 6, 493: flexum mare, i.e. a bay, Tac. A. 14, 4: flexi fractique motus, contorted, Cic. Fin. 5, 12, 35: hinc (silva) se flectit sinistrorsus, Caes. B. G. 6, 25, 3.—Mid.: quasi amnis celeris rapit, sed tamen inflexu flectitur, Naev. ap. Non. 191, 34 (Trag. Rel. v. 42 Rib.): (milvus) flectitur in gyrum, wheels, Ov. M. 2, 718: modo flector in anguem, I bend, wind myself into a snake, id. ib. 8, 883: sol ab ea (Cancri) meta incipit flecti, Plin. 18, 28, 68, § 264: Euphrates ad meridiem flectitur, id. 6, 26, 30, § 125.—
- 2 In partic., naut. t. t., to go round or double a promontory: cum in flectendis promontoriis ventorum mutationes maximas saepe sentiant, Cic. Div. 2, 45, 94: Leucaten flectere molestum videbatur, id. Att. 5, 9, 1.—
- B Trop.
- 1 In gen., to bend, turn, direct: ducere multimodis voces et flectere cantus, Lucr. 5, 1406: vocem, Ov. Am. 2, 4, 25: qui teneros et rudes cum acceperunt, inficiunt et flectunt, ut volunt, Cic. Leg. 1, 17, 47; cf.: imbecillitatem animorum torquere et flectere, id. ib. 1, 10, 29: suam naturam huc et illuc torquere ac flectere, id. Cael. 6, 13: vitam flectere fingereque, id. Sull. 28, 79: mentes suas ad nostrum imperium nomenque, id. Balb. 17, 39: aliquem a proposito, Liv. 28, 22, 11: scribentis animum a vero, id. 1 praef. 5: animus ab aliqua opinione flectendus, Quint. 4, 2, 80: animos ad publica carmina, Ov. Tr. 5, 1, 23: quo vobis mentes ... dementes sese flexere viaï? Enn. ap. Cic. de Sen. 6, 16 (Ann. v. 209 ed. Vahl.): est viri et ducis oblata casu flectere ad consilium, Liv. 28, 44, 8: juvenis cereus in vitium flecti, Hor. A. P. 163: quod procul a nobis flectat Fortuna gubernans, turn aside, avert, Lucr. 5, 108.—
- 2 In partic.
- a To bend (in opinion or in will), to move, persuade, prevail upon, overcome, soften, appease (cf.: moveo, afficio): quibus rebus ita flectebar animo atque frangebar, ut, etc., Cic. Sull. 6, 18: sed quid te oratione flectam? ... qua re flecte te, quaeso, id. Phil. 1, 14, 35: facile Achivos flexeris, Enn. ap. Gell. 11, 4, 3 (Trag. v. 229 ed. Vahl.): judices, Quint. 6, 1, 9: flectere mollibus jam durum imperiis, Hor. C. 4, 1, 6: precibus si flecteris ullis, Verg. A. 2, 689: flectere si nequeo Superos, Acheronta movebo, id. ib. 7, 312; cf.: nisi dii immortales suo numine prope fata ipsa flexissent, Cic. Cat. 3, 8, 19: desine fata deum flecti sperare precando, Verg. A. 6, 376: animos commutare atque omni ratione flectere, Cic. de Or. 2, 52 fin.: ingenium alicujus aversum, Sall. J. 102, 3: si quem a proposito spes mollitiave animi flexisset, divert, dissuade, Liv. 28, 22, 11: dictis nostris sententia flexa est, Enn. ap. Fest. p. 257 Müll. (Ann. v. 264 ed. Vahl.): si flectitur ira deorum, Ov. M. 1, 378: cf. id. Tr. 3, 5, 41: hortaturque simul flectitque labores, soothes, Stat. S. 5, 1, 119: ad deditionem primos, Liv. 5, 43, 1.—Mid.: plurimum valet miseratio, quae judicem flecti non tantum cogit, sed, etc., to let himself be moved, Quint. 6, 1, 23: flexi in misericordiam, Amm.12, 27.—
- b (Acc. to I. A. 2.) To turn aside from, to avoid a thing: ut eam (viam) flectas, te rogo, Cic. Att. 11, 18, 2 (but B. and K. ex conj. C. F. Hermann read ira, v. a. sup.); cf.: flexit viam, Liv. 1, 60, 1: dolo a se flexos imputavit civilis, Tac. H. 5, 24.—
- c To refer to or apply to any one: versus qui in Tiberium flecterentur, Tac. A. 6, 29: Augustus quaedam ex horrida illa antiquitate ad praesentem usum flexisset, id. ib. 4, 16.—
- d In grammar.
- α To form a word from another language: verba derivare, flectere, conjungere, Quint. 8, 3, 36: hoc vocabulum (pollex) de Graeco flexum est, Gell. 4, 3 fin. —
- β To decline, conjugate, inflect, Varr. L. L. 10, 2, 29 al.—
- γ Flectere syllabam, to mark with the circumflex accent, and hence, to lengthen, Quint. 1, 5, 23 Spald. and Zumpt.
- II Neutr., to turn, go, or march in any direction (post-Aug.).
- A Lit.: cum procul hos laevo flectentes limite cernunt, Verg. A. 9, 372: ex Gabino in Tusculanos flexere colles, Liv. 3, 8, 6; Hasdrubal ad Oceanum flectit, id. 28, 16, 3: inde Vitellius Cremonam flexit, Tac. H. 2, 70: in Capitolium, Suet. Tib. 20.—
- B Trop., of thought or speech, to turn in any direction: ad providentiam sapientiamque, Tac. A. 13, 3: in ambitionem, id. ib. 4, 37: a veneratione Augusti orsus flexit ad victorias Tiberii, id. ib. 1, 34.
- —Hence, flexus, a, um, P. a.
- A Lit., bent, winding: error, Ov. M. 8, 160: zodiacus circa Cancrum Capricornumque flexior, Mart. Cap. 8, § 878.—In neutr. plur. subst.: collium flexa, Minuc. Fel. Octav. 17.—
- B Trop., of tones, lengthened: infinito magis illa flexa et circumducta sunt, Quint. 11, 3, 172.
I tr. ¶ 1 courber, ployer : membra Cic. Div. 1, 120, ployer ses membres ; arcum Ov. M. 4, 303, bander un arc || tourner, faire tourner : equos Cæs. G. 4, 33, 3, faire tourner des chevaux ; hinc (silva) se flectit sinistrorsus Cæs. G. 6, 25, 3, de là (la forêt) se tourne, sʼinfléchit à gauche ; flexi fractique motus Cic. Fin. 5, 35, mouvements contournés et brisés ; flexum mare Tac. Ann. 14, 4, une courbure de la mer, une crique ; milvus flectitur in gyrum Ov. M. 2, 718, le milan tourne en cercle ; sol flectitur Plin. 18, 264, le soleil tourne ; flexo in vesperam die Tac. Ann. 1, 16, le jour inclinant vers le soir ; [fig.] viam flectere Liv. 1, 60, 1, modifier sa route, changer de route || contourner, doubler un cap : Leucaten Cic. Att. 5, 9, 1, doubler le promontoire de Leucate ; in flectendis promuntoriis Cic. Div. 2, 94, quand il sʼagit de doubler des caps ¶ 2 [fig.] plier, tourner, diriger [les esprits, les caractères] : Cic. Leg. 1, 47 ; Cæl. 13 ; Br. 142, etc. ; animos audientium, quocumque res postulet modo Cic. Br. 279, plier lʼauditoire dans tous les sens voulus par la cause ; ad rem flectere Liv. 5, 43, 1, faire incliner vers une chose ; ab re Liv. 1, pr. 5, détourner dʼune chose ; mentes ab aliqua re ad aliquam rem Cic. Balbo 39, détourner les esprits dʼune chose vers une autre || Augustus quædam ex antiquitate ad præsentem usum flexerat Tac. Ann. 4, 16, Auguste avait détourné du passé certaines institutions à lʼusage du présent ; versus qui in Tiberium flecterentur Tac. Ann. 6, 29, vers quʼon pouvait tourner contre Tibère || nihil flexerunt animos quin... defenderent Liv. 5, 42, 7, ils ne se laissèrent pas détourner de défendre..., cf. Tac. Ann. 14, 33 ¶ 3 fléchir, émouvoir : oratione aliquem Cic. Phil. 1, 35, fléchir qqn par sa parole ; fata Cic. Cat. 3, 19 ; Virg. En. 6, 376, fléchir les destins (les détourner) || [rhét.] [un des trois offices de lʼorateur] émouvoir : Cic. Or. 69 ; cf. movere ¶ 4 [gramm.] dériver : vocabulum de Græco flexum Gell. 4, 3, 3, mot dérivé du grec || prononcer avec lʼaccent circonflexe : Quint. 1, 5, 23.
II intr., se tourner, se détourner [pr. et fig.] : Hasdrubal ad Oceanum flectit Liv. 28, 16, 3, Hasdrubal tourne vers lʼOcéan ; flectere in ambitionem Tac. Ann. 4, 37, se laisser aller à la vanité ; a veneratione Augusti orsus flexit ad victorias Tiberii Tac. Ann. 1, 34, ayant commencé par un hommage à Auguste, il passa aux victoires de Tibère.
➳ pf. flexui Prob. Inst. 39, 25 || subj. impf. pass. flectiretur Greg. Tur. Franc. 3, 29.
- 1. buigen, krommen [membra; artūs; ramum; arcum spannen]; ➤ anguis flectit sinūs kronkelt (zich) in bochten; — pass. flecti kronkelen, knielen; ➤ flexi crines gekruld haar; flexum mare baai;
- 2. draaien, wenden, sturen, richten [equos; currum; navem; cursūs in orbem; oculos of lumina a re ad alqm of in alqd; ora retro]; — se ~ en pass. zich wenden;
- 3. veranderen, wijzigen [iter of viam de marsroute veranderen, een andere weg nemen; vitam]; — pass. veranderen;
- 4. afbrengen van [alqm a proposito; alqm a studio ad imperium];
- 5. afwenden [fatum];
- 6. (metaf.) van mening doen veranderen, vermurwen [superos; iudices; alqm precibus, donis; ingenium aversum alcis];
- 7. (geluid) moduleren, van toon(hoogte) (doen) veranderen [vocem]; ➤ flexo sono met, in een andere toonhoogte;
- 8. (naut.) varen of zeilen om . . . heen, ronden [promunturium];
- 9. (Tac.) in verband brengen met; ➤ versūs qui in Tiberium flectuntur;
- 10. (Gell.) (gramm. t.t.) vormen, afleiden; ➤ hoc vocabulum de Graeco flexum est; II. intr. zich wenden naar, oprukken naar [Cremonam; ad Oceanum; in Capitolium]; (metaf.) zich wenden tot [ad sapientiam].
彎。偏。歪。— eum 勸過彼。— equum 調熟馬。— animum a vero 背理。— promontorium 繞入海山。— genua 跪。屈膝。 — fata 脫艱難。Genu flecto 跪。
Suggest a Translation
See an image
- FALC-, to bend, bow, curve, turn, turn round: equos brevi, Cs.: de foro in Capitolium currūs: habenas, O.: cursūs in orbem, O.: iter ad Privernum, L.: flexa In burim ulmus, V.: artūs, L.: ora retro, O.: geminas acies huc, direct, V.: lumina, avert, V.: salignas cratīs, weave, V.: flexi fractique motūs, contorted: flexum mare, a bay, Ta.: (silva) se sinistrorsus, Cs.: (milvus) Flectitur in gyrum, wheels, O.: flector in anguem, wind myself into a snake, O.: Cera multas Flectitur in facies, is moulded, O.—To turn, double, pass around: in flectendis promunturiis: Leucatam.—To turn from, avoid, turn out of: viam, C., L.: iter, V.—To turn, go, divert one's course, march, pass: laevo flectentes limine, V.: ex Gabino in Tusculanos flexere colles, L.: ad Oceanum, L.: ad sapientiam, Ta.—Fig., to bend, turn, direct, sway, change: animum, T.: teneros et rudīs: suam naturam huc et illuc: vocem, modulate: flexus sonus, i. e. melancholy: mentīs suas ad nostrum imperium: aliquem a proposito, divert, L.: animos, quin, etc., L.: animos ad carmina, O.: Quo vobis mentes sese flexere viaï? Enn. ap. C.: Cereus in vitium flecti, H.: flexo in meridiem die, Ta.: versūs, qui in Tiberium flecterentur, i. e. might be applied, Ta.—To bend, move, persuade, influence, prevail upon, overcome, soften, appease: quibus rebus ita flectebar animo, ut, etc.: flectere mollibus Iam durum imperiis, H.: Superos, V.: fata deum precando, V.: ingenium alicuius avorsum, S.: si flectitur ira deorum, O.: ad deditionem animos, L.
-
…procumbit uterque pronus humi gelidoque pavens dedit oscula saxo atque ita si precibus dixerunt numina iustis victa remollescunt, si flectitur ira deorum, dic, Themi, qua generis damnum reparabile nostri arte sit, et mersis fer opem ,…
Ovid, Metamorphoses
-
…non fors ignara dedit, sed saeva Cupidinis ira. Delius hunc, nuper victa serpente superbus, viderat adducto flectentem cornua nervo quid que tibi, lascive puer, cum fortibus armis dixerat, ista decent umeros gestamina nostros ,…
Ovid, Metamorphoses
-
…ne te contempto, Cynthia, busto abstrahat a nostro pulvere iniquus Amor, cogat et invitam lacrimas siccare cadentis flectitur assiduis certa puella minis. quare, dum licet, inter nos laetemur amantes non satis est ullo tempore longus…
Propertius, Elegies
-
…tamen ex illis aliquo pars umida suco et terrena fuit, versa est in corporis usum ; quod solidum est flectique nequit, mutatur in ossa ; quae modo vena fuit, sub eodem nomine mansit ; inque brevi spatio superorum…
Ovid, Metamorphoses
-
…, ut nondum liquidas, sic iam vada nota secantes. Inde ubi libatos inroravere liquores vestibus et capiti, flectunt vestigia sanctae ad delubra deae, quorum fastigia turpi pallebant musco stabantque sine ignibus arae. Ut templi tetigere gradus…
Ovid, Metamorphoses
-
…, quamvis maiora daturus, non tamen illa meos fugit avara sinus. hanc ego non auro, non Indis flectere conchis, sed potui blandi carminis obsequio. sunt igitur Musae, neque amanti tardus Apollo, quis ego fretus…
Propertius, Elegies
-
…nullaque mortales praeter sua litora norant. Nondum praecipites cingebant oppida fossae ; non tuba directi, non aeris cornua flexi, non galeae, non ensis erat sine militis usu mollia securae peragebant otia gentes. ipsa quoque inmunis rastroque…
Ovid, Metamorphoses
-
…. Sed quot officia oratoris, tot sunt genera dicendi subtile in probando, modicum in delectando, vehemens in flectendo ; in quo uno vis omnis oratoris est. magni igitur iudici, summae etiam facultatis esse debebit moderator ille…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…valido de pectore frigus anhelans corpore semifero magno Capricornus in orbe ; quem cum perpetuo vestivit lumine Titan, brumali flectens contorquet tempore currum. Hic autem aspicitur sese ostendens emergit Scorpios alte posteriore trahens flexum vi corporis Arcum. quem…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…est, tamen, quia ille consul hunc consularem merito praestare videtur, nemo admiratur ; idem Cicero, si flexerit adversus alios iudicium suum quod tanta firmitate ac magnitudine direxit in exturbando Antonio, non modo reliqui temporis gloriam eripuerit…
Cicero, Epistulae ad Brutum