floride
flōrĭdē, adv., v. floridus fin.
flōridē, Adv. (floridus), blühend, glänzend, prächtig, fl. depicta vestis, Apul. met. 11, 24: ecclesia multo clarius ac floridius enituit, Lact. de mort. pers. 3, 4.
puella integerrimo vigore resolidatur et, adhuc ~e vivens, sue Mildrethe sacris preconiis in Domino gloriatur
flōrĭdē (floridus), dʼune manière brillante : Apul. M. 11, 24 || [fig.] -idius Ps. Lact. Mort. 3, 4.