fluctuabundus
fluctŭābundus, a, um [fluctuor],
- vacillating, Ambros. de Job, 4, 10, 27 fin.
flūctuābundus, a, um (fluctuor), wankend, vestigio, Ambros. de Iob 4, 10, 27 extr.: commotio (terrae), Augustin. serm. 28, 4 Mai: mentis aestu fluctuabunda iactari, Cypr. de laps. 25: ideo quasi fluctuabundus sermo progreditur, (Rufin.) comm. in Oseam 12. v. 12 sq.
flūctŭābundus, a, um, (fluctuor), flottant : Ambr. Job 4, 10, 27.