fluctuatim
fluctŭātim, adv. [fluctuo],
- flauntingly: fluctuatim jactanter et solute. Afranius Pompa: magnifice volo, fluctuatim ire ad illum, etc., Non. 111, 29 sq. (Afran. Fr. Com. v. 237 Rib.).
flūctuātim, Adv. (fluctuo), wallend, Afran. com. 237 R.2
flūctŭātim (fluctuo), en se pavanant : Afran. 237, cf. Non. 111, 29.