foetor

foetor, v. fetor.

foetor (faetor, fētor), ōris, m. (foeteo), der üble Geruch, Gestank, I) eig., Cic. u.a.: cadaveris, Eutr.: oris, der riechende Atem, Plin.: Plur. fetores stercoris, Ven. Fort. vit. Radeg. 23. – II) übtr., das Ekelhafte, Widrige, Plur., Aug. b. Suet. Aug. 86, 1.

foetor [CL] 1 fetor, stench; b (fig.). vulnus ‥ ~ore ‥ medicamine eget Gildas EB 108; foetentis fimi ~oribus horrebat Aldh. VirgP 51; per nasum odores solent ~oresque discerni Bede Cant. 1194; edificium ‥ supra cloace fecorem fundatum W. Donc. Aph. Phil. 7. 2; pisces etiam [venduntur] jam quatriduani, nec tamen aliquid de pretio putredo aut ~or imminuit P. Blois Ep. 14. 47D; 1314 loca eis sub cloacis preparantur ubi ex †fetibus [l. fetoribus] fetidis aer inficitur Flor. Hist. III 163; Rolle IA 188 (v. exhalare 4a); 1409 propter ~oris abhominacionem ‥ latrine Fabr. York 247 (v. exprecari).  b inventis carnalium voluptatum ~oribus Gildas EB 95 (cf. ib. 28: crebris ‥ faetoribus adulteriorum victus); in ~ore luxuriae vitam finivit Wulf. Æthelwold 8; cum allegat burse rethor / cedit omnis culpe fetor Walt. Wimb. Van. 18. 2 dung. b dunghill. 1416 magnum et abhominabile sterquilinium pro macellaria civitatis Ebor’ ubi intestina et ~ores animalium sparguntur Fabr. York 248.  b 1290 fratres de Carmelo in London’, qui ita grava[n]tur de ~ore ‥ propinqui quod durare non possunt, ‥ petunt quod rex velit precipere dictum ~orem removeri RParl I 61.

fœtŏr, (15) ōris, m. (fœteo), mauvaise odeur, puanteur, infection : Cic. Pis. 22 || [fig.] August. d. Suet. Aug. 86.

foetor , oris. m. (foeteo.)
臭味。

Suggest a Translation
See an image