foetulentus
foetŭlentus, v. fetulentus.
foetulentus (fētulentus), a, um (foeteo), übelriechend, stinkend, Apul. apol. 7. Arnob. 7, 18.
laboret sublimator ut mercurio humiditatem flegmaticam auferat et foetulentam [? l. faeculentam ] substantiam et sic mortificatur
carnis principium ab eis habuisti et hoc erat modicum et ~um
habetis ex uno patre carnali exordium carnis vestre, quod est modicum fetoris putridi et ~
fœtŭlentus, a, um, fétide, infect : Arn. 7, 18 || [fig.] Apul. Apol. 7.