foetutina
foetūtīna, v. fetutina.
foecutina [MS: fetutina ], causa qua mulier foetum eicere tentat
fœtūtīna, æ, f. (fœteo), endroit fétide, infect : Non. 63, 26 || [fig.] ordures, saletés : Prob. d. Gell. 13, 21, 1 ; Apul. Apol. 8.
In Fœtutinis et olenticetis suis jaceat.