forio
fŏrĭo, īre, v. n. [foris]: forire est pro dehonerare ventrem, forire est enim fossas eicere, Schol. Vet. ad Juv. 3, 38.
forio, īre (foris), ausmisten = kacken, Schol. Iuven. 3, 38 u. Gloss.
fŏrĭō, īre, intr. (foris), évacuer lʼintestin, aller à la selle : Schol. Juv. 3, 38.