forticulus
forticulus, somewhat bold, rather brave
fortĭcŭlus, a, um, adj. dim. [fortis],
- somewhat bold, brave, or resolute (very rare): quamvis idem (Epicurus) forticulum se in torminibus praebeat, * Cic. Tusc. 2, 19, 45; Ap. Met. 8, 24, 13; carmina, Aus. Idyll. 3 fin.
forticulus, a, um (Demin. v. fortis), a) ziemlich kräftig od. stark, von Pers., Hieron. epist. 66, 13. – b) hübsch od. gar standhaft, -mutig, v. Pers., Cic. Tusc. 2, 45. Fronto ad amic. 1, 18. p. 186, 16 N. Apul. met. 8, 24: v. Lebl., carmina, Auson. lib. protrept. ad nep. (XIII), 1, 8. p. 36 Schenkl.
fortĭcŭlus, a, um (fortis), assez courageux : Cic. Tusc. 2, 45 || [fig.] Aus. Idyll. 4, præf. (p. 36, 9 Schenkl).
forticulus
adj.
dim.
- fortis, somewhat bold, rather brave: forticulum se praebere.