frendo
frendo, to gnash, gnash the teeth
- I Neutr., to gnash the teeth (for syn. cf. fremo): ego illum male formidabam, ita frendebat dentibus, Plaut. Capt. 4, 4, 5 (913); id. Truc. 2, 7, 41 (591): Nemeaeus leo Frendens efflavit graviter extremum halitum, Cic. poët. Tusc. 2, 9, 22: frendens aper, Ov. A. A. 1, 46: et graviter frendens sic fatis ora resolvit, Verg. G. 4, 452: tumidā frendens Mavortius irā, Ov. M. 8, 437: (Hannibal) frendens gemensque ac vix lacrimis temperans dicitur legatorum verba audisse, Liv. 30, 20, 1: frenduerunt super me dentibus suis, Vulg. Psa. 34, 16.—Poet. transf.: dolor frendens, Sen. Herc. Fur. 693.—With acc.: nec, machaera, audes dentes frendere, Plaut. Fragm. ap. Non. 447, 18.—
- II Act.
- A To crush, bruise, or grind to pieces (as if gnashing the teeth): porci dicuntur nefrendes ab eo, quod nondum fabam frendere possunt, id est frangere, Varr. R. R. 2, 4, 17: saxo fruges frendas, Att. ap. Non. 437, 21 (Rib. Fragm. Trag. v. 478); Pac. ib. (Rib. Fragm. Trag. v. 11): fresi et aqua macerati ervi sextarius, Col. 6, 3, 4: fresa cicera, id. 2, 10, 35: faba fresa, id. 2, 11, 7; 6, 3, 5; for which: faba fressa, Cels. 5, 18, 21.—
- B To lament over with rage, gnash the teeth at: frendēre noctes, misera, quas perpessa sum, Pac. ap. Non. 447, 17 (Rib. Fragm. Trag. v. 10).—With object-clause: frendente Alexandro, eripi sibi victoriam e manibus, Curt. 4, 16, 3.
I intr., grincer des dents : [poet.] Cic. Tusc. 2, 41 ; Virg. G. 4, 452 ; Liv. 30, 20, 1 || [avec acc. qualif.] dentes frendere Pl. d. Non. 447, 18, grincer des dents.
II tr., ¶ 1 broyer, écraser : Varro R. 2, 4, 17 ; Acc. d. Non. 437, 21 ; faba fresa Col. Rust. 2, 11, 7, fève écrasée, cf. Col. Rust. 2, 10, 35 ; 6, 3, 4 ¶ 2 [fig.] déplorer avec rage : Pacuv. d. Non. 447, 17 || [avec prop. inf.] frendente Alexandro eripi sibi victoriam e manibus Curt. 4, 16, 3, Alexandre grinçant des dents de se voir arracher des mains la victoire.
➳ formes de la 2e conj. frendeo : Pacuv. d. Non. 447, 17 ; Aug. Civ. 20, 30, 4 ; pf. frendui Fort. Mart. 3, 226 ; Vulg. Psalm. 34, 16.
- FRI-, to gnash, gnash the teeth(only P. praes.): leo Frendens, C.poët.: graviter, V.: tumidā frendens Mavortius irā, O.: frendente Alexandro eripi sibi victoriam, Cu.