frequentativus
frĕquentātīvus, a, um, adj. [frequento], in the later gramm.,
- that denotes the repetition of an act, frequentative: verba, Gell. 9, 6, 1; Diom. 336 P.: verborum qualitas, id. 335 P.—Adv.: frĕquentātīve, frequentatively, Fest. s. v. verberitare, p. 379 Müll.
frequentātīvus, a, um (frequento), ein häufiges Tun anzeigend, verba, Gell. 9, 6, 3. Diom. 345, 21: verborum qualitas, Diom. 344, 28: quia (lecto) frequentativum est ab eo, quod est ›lego‹, Porphyr. Hor. sat. 1, 6, 122: frequentativum est ›viso‹, ut ›verso, facesso‹, Serv. Verg. Aen. 2, 63.
‘adjuvo’ perfectae formae est, ‘adjuto’ ~ae
sunt verba quaedam iterative, quae ~a appellantur, quibus significatur id quod saepius factum est
altera [forma ] derivativa quam ille [sc. Donatus ] meditativam, ~am, vel inchoativam dicere voluit
de verbis ~is.sume word synd gecwedene ~a,þœt synd gelomlœcende
dicuntur verba ‥ inchoativa, perfectiva, imitativa, ~a
‘hio’ cujus ~um vel iterativum est ‘hieto’
oracula divinae clamationis nos ~is hortationibus †suadet [l. suadent ]
~us ‥ in genitalibus
frĕquentātīvus, a, um (frequento), qui marque la répétition, la fréquence, fréquentatif : Gell. 9, 6, 1 ; Diom. 344, 28.
frequentativus , a, um. adj.
Frequentativa verba 義见屢次之句。v. g. Dictito (dico.) 常言。
Suggest a Translation
See an image
Frequentativa verba 義见屢次之句。v. g. Dictito (dico.) 常言。
Suggest a Translation
See an image