freno
freno, to furnish with a bridle, curb, bridle
- I Lit.: frenati equi, Hirt. B. G. 8, 15, 4: equos, Verg. A. 5, 554; Hor. Ep. 1, 15, 13; cf. Liv. 21, 27: ora cervi capistris, Ov. M. 10, 125: colla draconum (Medea), id. ib. 7, 220; cf. dracones, id. Tr. 3, 8, 3: frenato delphine sedens Thetis, id. M. 11, 237; cf.: vecta est frenato pisce Thetis, Tib. 1, 5, 46: frenata acies, i. e. the cavalry (opp. pedestris), Sil. 11, 266.—
- II Transf., in gen., to bridle, curb, restrain, check (syn.: coerceo, comprimo, etc.).
- A Prop.: (Aeolus ventos) Imperio premit ac vinclis et carcere frenat, Verg. A. 1, 54: agmina ductor, Sil. 9, 418: cum tristis hiems glacie cursus frenaret aquarum, Verg. G. 4, 136: alvum frenat brassica, Ser. Samm. 29: tussim medicamine, id. 17.—
- B Trop., to bridle, curb, check, restrain, govern: frenatam tot malis linguam resolvimus, Plin. Pan. 66, 5: qui eas (voluptates) sua temperantia frenavit ac domuit, Liv. 30, 14, 7: ejus (Clodii) furores, quos nullis jam legibus, nullis judiciis frenare poteramus, Cic. Mil. 28, 77: spes avidas, Sil. 10, 341: impetum (scribendi), Phaedr. 4, 25, 7: dolores corde, to shut up, Sil. 8, 290: gentes superbas justitiā (Dido), Verg. A. 1, 523; cf.: Aemoniam (Pelias), Val. Fl. 1, 22: ne quis temere frenari eos dicere posset, quominus de eo libere querantur, Liv. 26, 29, 7.
- 1. tomen, optomen [equos]; ➤ equites frenati ruiters met opgetoomde paarden;
- 2. beteugelen, tegenhouden, aan banden leggen [spes avidas; voluptates temperantiā; alcis furores]; ➤ luctantes ventos vinculis et carcere frenat (v. Aeolus) (Verg.);
- 3. (poët.) mennen, sturen, metaf. regeren [gentes iustitiā; legibus].
- frenum, to furnish with a bridle, curb, bridle: equos, V.: equi frenato est auris in ore, H.: ora cervi capistris, O.: Frenato delphine sedens Thetis, O.—To bridle, curb, restrain, check: ventos, V.: cum hiems glacie cursūs frenaret aquarum, V.—Fig., to bridle, curb, check, restrain, govern: furores legibus: impetum (scribendi), Ph.: Iustitiā gentīs, V.: timore frenari, quo minus, etc., L.
-
…austris, Aeoliam venit. Hic vasto rex Aeolus antro luctantes ventos tempestatesque sonoras imperio premit ac vinclis et carcere frenat. Illi indignantes magno cum murmure montis circum claustra fremunt ; celsa sedet Aeolus arce sceptra tenens, mollitque animos…
Vergil, Aeneid
-
…dies Nec tam ae rumnoso na vigavisse m salo, Esse t dolendi cau sa, ut iniecto e culei Freno repente ta ctu exagitantu r novo ; Sed ia m subactus mi seriis opto rpui. defetigatio igitur miseriarum aegritudines…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…XX cohortibus instructis castrisque eo loco metatis muniri iubet castra. Absolutis operibus pro vallo legiones instructas collocat, equites frenatis equis in statione disponit. Bellovaci, cum Romanos ad insequendum paratos viderent neque pernoctare aut diutius permanere sine periculo…
Julius Caesar, Gallic War
-
…vero ea, quae latet in animis hominum quaeque pars animi mens vocatur, non unam aut facilem ad subigendum frenat et domat, si quando id efficit, quod perraro potest. Namque et illa tenenda est ferox Non .…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…, atque audite, cives P. Clodium interfeci, eius furores, quos nullis iam legibus, nullis iudiciis frenare poteramus, hoc ferro et hac dextera a cervicibus vestris reppuli, per me ut unum ius aequitas, leges…
Cicero, pro Milone
-
…nec liquida invisit sapientia nec Deus intrat. at si mentis apex regnandi iure potitus pugnacis stomachi pulsus fibrasque rebelles frenet et omne iecur ratione coerceat una, fit stabilis vitae status, et sententia certa haurit corde Deum domino et…
Prudentius, Contra Symmachum
-
…in artibus unde est et illud, quod sero correptus aut raro plus arcus manui, iugo bos, equus freno rebellat. insuper desidiae nostrae verecundia comes ad hoc sententiam inclinat, ut me, postquam in silentio decurri tres…
Sidonius Apollinaris, Epistulae, Books I-VII
-
…omnem longo decedere circo infusum populum, et campos iubet esse patentes. Incedunt pueri, pariterque ante ora parentum frenatis lucent in equis, quos omnis euntes Trinacriae mirata fremit Troiaeque iuventus. omnibus in morem tonsa coma pressa corona…
Vergil, Aeneid
-
…agnoscens commotioris ingenii sui, praefectis proximisque permittebat, ut fidenter impetus sues aliorsum tendentes atque decebat, monitu opportune frenarent ; monstrabatque subinde se dolere delictis et gaudere correctione. Cumque eum defensores causarum, ut conscium rationis perfectae ,…
Ammianus Marcellinus, Rerum Gestarum
-
…atavis traditum placanda nobis pro triumphis principis delubra, faustus ut secundet gloriam procinctus, utque subiugatis hostibus ductor quietum frenet orbem legibus. accingere ergo, quisquis es, nequissime, pro principali rite nobiscum deos orare vita vel ,…
Prudentius, Peristephanon Liber