frequentator
frĕquentātor, ōris, m. [frequento] (postclass.),
- a frequent visitor, a frequenter (late Lat.): prandiorum et cenarum cum publicanis, Tert. Monog. 8 fin. (but in App. Trism. 94, 23, the better read. is gubernator; v. Hildebr. ad h. l.).
frequentātor, ōris, m. (frequento), I) der fleißige Besucher, prandiorum, Tert. de monog. 8 extr. – II) der Wiederholer, Fortsetzer, Ps. Apul. Ascl. 29 extr. Serv. de cent. metr. 457, 19 (der fleißige Anwender).
metra vel a pedibus nomen accipere ‥ vel ab inventoribus vel a ~oribus
scribere exordiar quae a ~oribus ejus, Wilfrido et Cissan, audivi
tumulus ‥ quem olim avari solitudinis ~ores ‥ defodientes scindebant
devotus ecclesie extitit ~or
loci prophani ‥ ~ores(
Johannes [ob. 1214 ] ‥ scholarum Parisiensium ~or assiduus
servientes et operarii et ceteri ~ores servilis opens
~ores istarum artium
frĕquentātŏr, ōris, m. , celui qui fréquente : Tert. Mon. 8 || celui qui fait un fréquent usage : Isid. Orig. 1, 39, 5.