fucate
fūcātē, adv., v. fuco, P. a. fin.
fūcātē, Adv. (fucatus), geschminkt, Compar. fucatius, Auson. lib. protrept. (XIII) 1, 7. p. 36, 7 Schenkl.
fūcātē [inus.], fucatius, dʼune manière plus fardée : Aus. Idyll. 22.
Auson. in prosa post
Edyll. 3.
ad Hesper. fil. Fucatiusconcinnata carmina.