fucatio
fūcātio, ōnis, f. (fuco), I) = βαφή (Gloss.), das Schminken, Acro Hor. carm. 3, 28, 10. – II) übtr., die Täuschung, Eccl. (auch im Plur.).
†fusco [MS: fuco ] ‥, i. colorare, et inde fucatus, -a, -um, et hec ~o
~one vel hujusmodi tinctura capillorum
se falsis commentis nove ~onis hypocritas reddere
fūcātĭō, ōnis, f. (fuco), action de farder : [fig.] Ennod. Ep. 2, 4, 4.