furenter
furenter, furiously
fŭrenter, adv., v. furo fin.
furenter, Adv. (furens), wütend, rasend, bacchari, Santra tr. 2: irasci, Cic. ad Att. 6, 1, 12: agere, Amm. 26, 5, 7.
fŭrentĕr (furens), en dément : Cic. Att. 6, 1, 12.
furenter
adv.
- furens, furiously: irasci.