furo
furo, to rage, rave, be out of one’s mind, be mad, be furious
BWL
he is completely mad
Frieze-Dennison Vergil
Could not find furentia in Logeion dictionaries.
furentia Verb: present active participle neuter accusative plural, Verb: present active participle neuter nominative plural, Verb: present active participle neuter vocative plural of furo
- I Lit. (class.): quem nos furorem, μελαγχολίαν illi (Graeci) vocant: quasi vero atra bili solum mens ac non saepe vel iracundiā graviore vel timore vel dolore moveatur: quo genere Athamantem, Alcmaeonem, Ajacem, Orestem furere dicimus, etc., Cic. Tusc. 3, 5, 11: quid est aliud furere, non cognoscere homines, non cognoscere leges, non senatum, id. Pis. 20, 47; cf.: qui valetudinis vitio furunt et melancholici dicuntur, id. Div. 1, 38, 81; and Dig. 23, 2, 9: primum inquiram, quid sit furere, etc., Hor. S. 2, 3, 41: insanire ac furere, Cic. Verr. 2, 4, 18, § 39: furere et bacchari, id. Brut. 80, 276; cf.: non ego sanius Bacchabor Edonis: recepto Dulce mihi furere est amico, to play the fool, act foolishly (an imitation of the Anacreontic θέλω θέλω μανῆναι), Hor. C. 2, 7, 28: Telamon iratus furere luctu filii videretur, to be distracted, Cic. de Or. 2, 46, 193: ille, si non acerrime fureret, auderet, etc., id. Pis. 21, 50: furere adversus aliquem, Tiber. ap. Suet. Tib. 61: num furis? an prudens ludis me obscura canendo? Hor. S. 2, 5, 58: furit ille dolore, Ov. M. 12, 478: amore, Val. Fl. 5, 427; cf.: ex quo destiti Inachia furere, to be madly in love with (Gr. μαίνεσθαι ἐπί τινι), Hor. Epod. 11, 6: in aliqua, Quint. Decl. 289: in celeres iambos Misit (me) furentem, Hor. C. 1, 16, 25.—
- β With acc. and inf.: (Clodius) furebat, a Racilio se contumaciter urbaneque vexatum, Cic. Q. Fr. 2, 1, 3.— With inf.: furit vinci dominus profundi, Sen. Med. 597: ecce furit te reperire atrox Tydides, Hor. C. 1, 15, 27.—
- γ With acc. (poet.): hunc sine me furere ante furorem, Verg. A. 12, 680: praecipuum tunc caedis opus, Gradive, furebas, Stat. Th. 9, 5.—
- II Transf., of inanim. and abstr. things (poet. and in post-Aug. prose): nubes interdum perscissa furit petulantibus auris, Lucr. 6, 111; cf.: furit mugitibus aether concussus, Verg. G. 3, 150: ventus, Lucr. 6, 687: impetus Aetnae, id. 2, 593; cf.: flamma in Aetna, Hor. Epod. 17, 33: ignis in stipulis, Verg. G. 3, 100: stella vesani leonis, Hor. C. 3, 29, 19: atra tempestas effusis imbribus, Verg. A. 5, 694: furit aestus harenis, id. ib. 1, 107: flammae furentes, id. ib. 4, 670: furit ardor edendi, Ov. M. 8, 828: nec copia argenti tantum furit vita, Plin. 33, 11, 53, § 147.—With acc. and inf.: fama furit, versos hostes Poenumque salutem Invenisse fugā, Sil. 7, 504.—Hence, * fŭrenter, adv., furiously: pueri autem aiunt eum furenter irasci, was furiously enraged, Cic. Att. 6, 1, 12.
~o,mearþ , idem deminutive furunculus, a furvo dictus, unde et fur
hic ~o, -is, A.a ferret
cuniculos cum quodam rethe vocatoa haye et cum ~onibus vocatisferettes ‥ fugaverunt
➳ formes de pf. furuit, furuerunt Serv. En. 1, 41 ; 4, 469 et 471 || Diom. 380, 11 et Prisc. Gramm. 8, 89 disent que insanire fournit son pf. à furere.
- 1. (poët.; postklass.) (voort)stormen, (voort)snellen, (voort)razen [per urbem; contra tela];
- 2. (metaf.) woeden, razen, tieren, tekeergaan (door: abl.; dat: aci.) [audaciā; libidinibus; id hierover; (m. acc. v. inhoud) furorem uit laten woeden ]; ➤ (m. gen.) furens animi; (poët.) ook v. zaken: furentes austri; flammae furentes;
- 3. (postkl.) razend verlangen; (m. inf.) ; ➤ ecce furit te reperire atrox Tydides (Hor.);
- 4. razend zijn dat; (m. acc.); ➤ furebat a Racilio se contumaciter urbaneque vexatum (Cic.) ;
- 5. (poët.; postklass.) hartstochtelijk verliefd zijn (op: abl.; in m. abl.); ➤ furens puer;
- 6. (poët.) in geestvervoering, extase zijn, dwepen;
- 7. (poët.) uitgelaten zijn; ➤ recepto dulce mihi ~ est amico (Hor.).
Fur, Ital.
Non Furo, non fugitivo, neque cadivo, etc.Capitulare Sicardi Principis Beneventani cap. 11 :
De Furone vero et homicida ita stetit, ut si.... furtum in sua patria facere præsumpserit.Ita non semel in Legibus Luitprandi Reg. Longob. tit. 57. § 1.
Nullus teneat vel defferat retia vel pannellos velAiter locus exstat inFuronem ..... nisi habuerit venationem propriam.
Fugarepost
Fuga. Vide Fura.
Nunc ad cuniculum foveæ munimine tutum Mittere Furonem, qui dente lacessiat ipsum, Donec in insidias prætensas retiolorum Se stimulatus agat, mala cautus ab obsidione.
Fuiron. Reg. Cam. Comput. Paris. sign.
Belfol. 33. r° :
Le roy Philippe l'an1315 :
donna audit GuillebautReg. 34. Chartoph. reg. ch. 54 :la chasse de toutes bestes à piez clos, à Fuirons, fil, reis et levriers, etc.
Item que nuls ne puist tenir Fuiron, ne rersois, s'il n'est gentix hons, ou se il n'a garenne.Vide supra Furicus.
- FVR-, to rage, rave, be out of one's mind, be mad, be furious: valetudinis vitio: inquiram, quid sit furere, etc., H.: recepto Dulce mihi furere est amico, play the fool, H.: luctu filii, be distracted: dolore, O.: Inachiā, to be madly in love with, H.: furebat, se vexatum, etc.: te reperire, is madly eager, H.—Poet.: hunc sine me furere ante furorem, V.—Of things, to rage, be furious: furit mugitibus aether Concussus, V.: ignis in stipulis, V.: stella leonis, H.
-
…mactabis. tandem aliquando, Quirites, L. Catilinam, furentem audacia, scelus anhelantem, pestem patriae nefarie molientem, vobis atque huic urbi ferro flammaque minitantem ex urbe vel…
Cicero, in Catilinam
-
…rapinarum veterum impulerunt. quos ego utrosque in eodem genere praedatorum direptorumque pono, sed eos hoc moneo, desinant furere ac proscriptiones et dictaturas cogitare. tantus enim illorum temporum dolor inustus est civitati ut iam ista non modo homines…
Cicero, in Catilinam
-
…tuque invade viam, vaginaque eripe ferrum nunc animis opus, Aenea, nunc pectore firmo. Tantum effata, furens antro se immisit aperto ; ille ducem haud timidis vadentem passibus aequat. Di, quibus imperium est animarum ,…
Vergil, Aeneid
-
…adoret praeterea, aut supplex aris imponet honorem Talia flammato secum dea corde volutans nimborum in patriam, loca feta furentibus austris, Aeoliam venit. Hic vasto rex Aeolus antro luctantes ventos tempestatesque sonoras imperio premit ac vinclis et carcere…
Vergil, Aeneid
-
…ab urbe. Talibus ex adyto dictis Cumaea Sibylla horrendas canit ambages antroque remugit, obscuris vera involvens ea frena furenti concutit, et stimulos sub pectore vertit Apollo. Ut primum cessit furor et rabida ora quierunt, incipit Aeneas…
Vergil, Aeneid
-
…quanta tempestas excitaretur, quanta impenderet procella rei publicae. videbam illud scelus tam importunum, audaciam tam immanem adulescentis furentis, nobilis, vulnerati non posse arceri oti finibus erupturum illud malum aliquando, si impunitum fuisset, ad perniciem…
Cicero, de Haruspicum Responso
-
…sit, Saturni Martisve contraria Cur autem deus dormientes nos moneat, vigilantes neglegat Quid deinde causae est cur Cassandra furens futura prospiciat, Priamus sapiens hoc idem facere non queat Cur fiat quidque, quaeris. recte omnino ; sed…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…ut viderentur virgines ferre arma contra et nive Gallorum obrueretur exercitus. Aristoteles quidem eos etiam, qui valetudinis vitio furerent et melancholici dicerentur, censebat habere aliquid in animis praesagiens atque divinum. ego autem haud scio an nec cardiacis…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…inbecillius adsentiuntur, cumque edormierunt illa visa quam levia fuerint intellegunt. quod idem contingit insanis, ut et incipientes furere sentiant et dicant aliquid quod non sit id videri sibi, et cum relaxentur sentiant atque illa dicant Alcmeonis sed…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…de Clodio rescripsit, meam lenitatem et clementiam et sibi esse gratam et mihi voluptati magnae fore. sed Pansa furere videtur de Clodio itemque de Deiotaro et loquitur severe, si velis credere. illud tamen non belle, ut…
Cicero, Epistulae ad Atticum