gestor
gestor, ōris, m. [gero]. *
- A tale-bearer, tattler: homines qui gestant quique auscultant crimina, Si meo arbitratu liceat, omnes pendeant, Gestores linguis, auditores auribus, Plaut. Ps. 1, 5, 12 (426).—*
- II A manager, performer: negotiorum, Dig. 49, 1, 24.
gestor, ōris, m. (gero), I) der Zuträger der Nachrichten, der Zeitungsträger, gestores linguis, auditores auribus, Plaut. Pseud. 429. – II) der Besorger, negotiorum, Scaev. dig. 49, 1, 24: auctor bellorum civilium atque gestor (Führer), Augustin. de civ. dei 2, 23 in.
se procuratorem vestrum et ~orem negotiorum mentitus est
nec rector nec alicujus certe persone procurator seu negociorum ~or
ipsos ‥ procuratores, negociorum ~ores deputatos ac nuncios speciales facimus
ad ‥ bona et mercandisas ‥ Johanni P. ‥ mercatorum in hac parte negociorum ~ori ‥ restitui facienda
Sodorensis episcopus ecclesie Lesmorensis per ‥ papam cure ~or
gestŏr, ōris, m. (gero), porteur, colporteur [de nouvelles] : Pl. Ps. 429 || qui sʼoccupe de, administrateur : Scæv. Dig. 49, 1, 24.
- 1. (Plaut.) overbrenger v. berichten;
- 2. iem. die iets behandelt [bellorum civilium].
DelphinusVide Gestari.Gestor collusorque puerorum ?
Agens, Gall.
MadoxFormul. Anglic. pag. 351. in Charta anni 1342. apud Ludewig. tom. 5. pag. 469. Instrum. concordiæ ann. 1387. ex Chartular. Eduensi, Charta ann. 1482. ex Archivo B. Mariæ de Bono-Nuncio Rotomag. Vide Agentes. Apud Plautum,
Gestores linguis, Delatores, accusatores.