glomerarius
glŏmĕrārĭus, ii, m. [glomero],
- one eager to collect men for war (glomerare manum bello, Verg. A. 2, 315), Sen. Contr. 1, 8, 13.
glomerārius, iī, m. (glomero) = qui ardet glomerare manum bello (Verg. Aen. 2, 315), Sen. contr. 1, 8, 13 B. (Kießling temerarius).
glŏmĕrārĭus, ĭī, m. (glomero), celui qui brûle dʼassembler des hommes pour la guerre : Sen. Rhet. Contr. 1, 8, 13.