About Report a problem

Menu

glorianter

glorianter [cf. gloriari] , boastfully, exultantly. glorior ‥ unde ~er Osb. Glouc. Deriv. 257; ut prioratum vel abbatiam posset sibi apprendere ‥ et ‥ quasi caudam post se, quocumque ierit, trahere ~er Nig. SS prol. p. 3; s1325 regina cum filio ‥ revertitur in Angliam ~er Flor. Hist. III 233 (marg.).

Saved

Recent