Logeion | gloria

ad posteros gloria durabit
his glory will be preserved for posterity

gloria , ae, f.: glory, fame, renown, 2.83, et. al.; love of fame, ambition, 5.394.

glōrĭa, ae, f. [Sanscr. cru, to hear; crav-as, fame; Gr. κλύω, κλέος; Lat. cluo, clueo, inclutus, from the root clŭo; lit., rumor, fame; hence also, like κλέος, pregn.], glory, fame, renown, praise, honor (syn.: laus, laudatio, gloriatio, elogium, etc.).

I Lit.
- - - - α In gen.: te inmortali adficere gloria, Plaut. Am. 5, 2, 10 (1140): viri (Q. Fabii) gloria claret, Enn. ap. Macr. S. 6, 1 (Ann. v. 315 Vahl.): ut summae gloriae sint a virtute proficiscentia, dedecoris vero praecipui existimentur, quae voluptas suadeat non sine labe vitiorum, Cato ap. Schol. Cic. Sest. 66, p. 310 Orell.: hicine est ille Telamon, modo quem gloria ad caelum extulit? Poët. (perh. Enn.) ap. Cic. Tusc. 3, 18, 39 (Trag. Rel. Inc. v. 93 Rib.): virtutem tamquam umbra sequitur, Cic. Tusc. 1, 45, 109: non tulit ullos haec civitas aut gloria clariores aut auctoritate graviores, Cic. de Or. 2, 37, 154: est enim gloria solida quaedam res et expressa, non adumbrata: ea est consentiens laus bonorum, incorrupta vox bene judicantium de excellente virtute; ea virtuti resonat tamquam imago, id. Tusc. 3, 2, 3 sq.: trahimur omnes studio laudis et optimus quisque maxime gloriā ducitur. Ipsi illi philosophi etiam in illis libellis, quos de contemnenda gloria scribunt, nomen suum inscribunt, etc., id. Arch. 11, 26: immortalis gloria (opp. sempiterna turpitudo), id. Pis. 26, 63: bello quaeritur gloria, id. Off. 1, 12, 38: maximam gloriam capere, id. Lael. 7, 25: esse in gloria sempiterna, id. Att. 14, 11, 1: sit in aeterna gloria Marius, qui, etc., id. Cat. 4, 10, 21: esse in maxima gloria, id. Off. 3, 21, 85: excellens in re militari gloria, id. Rep. 2, 17: quod auctor ei summa augur gloria Attus Navius non erat, id. ib. 2, 20: honorum gradus summis hominibus et infimis sunt pares, gloriae dispares, etc. ... ut is maxime gloria excellat, qui virtute plurimum praestet, id. Planc. 24, 60: unus bis remp. servavi, semel gloriā, iterum aerumna meā, id. Sest. 22, 49: an Pollio et Messala ... parum ad posteros gloriae tradiderunt? Quint. 12, 11, 28: gloriam qui spreverit veram habebit, Liv. 22, 39, 19: spreta in tempore gloria interdum cumulatior redit, id. 2, 47, 11: militavi non sine gloria, Hor. C. 3, 26, 2: tenui Saleio Gloria quantalibet quid erit, si gloria tantum est, Juv. 7, 81.—Poet.: candidus, armenti gloria, taurus, i. e. ornament, pride, Ov. A. A. 1, 290; Tib. 4, 1, 208.—In plur., reputation, fame, Auct. Her. 3, 6, 10; Sall. J. 41, 7: veteres Gallorum gloriae, glorious deeds, Tac. A. 3, 45: ita sunt gloriae meretricum, Plaut. Truc. 4, 4, 36 (889); Gell. 2, 27, 5.—
      - β With gen.: simul rem et belli gloriam armis repperi, Ter. Heaut. 112: nemo, qui fortitudinis gloriam consecutus est insidiis et malitiā, laudem est adeptus, Cic. Off. 1, 19, 62; cf.: pro gloria belli atque fortitudinis, Caes. B. G. 1, 2 fin.: gloria rei militaris, id. ib. 5, 29, 4: legum et publicae disciplinae, Cic. Tusc. 1, 46, 110: rerum gestarum gloria florere, id. de Or. 1, 1, 1: eximia virtutis, id. Rep. 2, 10: et gravitatis et ingenii, id. Ac. 2 (Luc.), 23, 72; id. Off. 1, 32, 116: imperii, id. ib. 1, 12, 38: dicendi, id. Brut. 68, 239; Quint. 12, 10, 17: carminum, Tac. A. 12, 28: et titulis et fascibus olim major habebatur donandi gloria, Juv. 5, 111: velocis gloria plantae, id. 13, 98.—
II Transf., subjectively, thirst or passion for glory, ambition; vainglory, pride, vaunting, boasting (class.).
- - - - α In gen.: pueri gloriā ducti, Cic. Tusc. 2, 20, 46 Tischer: moriar, ni, quae tua gloria est, puto te malle a Caesare consuli quam inaurari, id. Fam. 7, 13, 1; cf.: studio et gloriā, id. Tusc. 2, 27, 65: ostentatio et gloria, id. Rab. Post. 14, 38; and: jactantiā gloriāque, Tac. A. 1, 8: quem tulit ad scenam ventoso gloria curru, Hor. Ep. 2, 1, 177; cf. id. S. 1, 6, 23; 2, 3, 179: caecus Amor sui Et tollens vacuum plus nimio Gloria verticem, Hor. C. 1, 18, 15: patriam obruit olim gloria paucorum, Juv. 10, 142: vana gloria, Liv. 22, 39, 18.—In plur.: perjuriorem hoc hominem si quis viderit Aut gloriarum pleniorem, quam illic est, vain boastings, Plaut. Mil. 1, 1, 22 (22); Gell. 1, 2, 6.—
      - β With gen.: generandi mellis, Verg. G. 4, 205: lautae mensae, Luc. 4, 376.

glōria, ae, f.(griech. κλέος; eig. der Ruf, dann prägn.) der Ruhm, die Ehre, I) eig.: belli, Caes.: doctrinae et ingenii, Cic.: dicendi, Quint.: in summam gloriam venire, Cic.: gloriam habere, consequi, capere, acquirere, Cic.: gloriam sequi, Cic.: alqm gloriā afficere, jmdm. R. verleihen, Cic.: quin ipsum Tiberim nolle prorsus accolis fluviis orbatum minore gloriā (Herrlichkeit) fluere, Tac. – Plur. gloriae = Gelegenheiten zu Ruhm, Cornif. rhet. 3, 10. Sall. Iug. 41, 7. – II) meton.: A) objekt., das Ruhm Bringende, a) übh.: ne armentis quidem suus honos aut gloria frontis (stolzer Stirnschmuck), Tac. Germ. 5. – b) die Ruhmestat, Tac. ann. 2, 88: bes. Plur. gloriae = die Ruhmestaten, gloriae meretricum, Plaut.: veteres Gallorum gloriae, Tac.: gloriarum plenior quam illic est, Plaut. – c) v. leb. Wesen, der Ruhm, die Ehre, die Zierde, taurus, pecoris od. armenti gloria, Tibull. 4, 1, 208. Ov. art. am. 1, 290. – B) subj., die Ruhmbegierde, Ruhmsucht, der Ehrgeiz, im üblen Sinne = die eitle Ruhmsucht (griech. κενοδοξία), die Hoffart (griech. βαναυσία), eitle Prunksucht, Prahlerei, Ruhmredigkeit, Cic. u.a.: generandi mellis, Verg. – Plur., inanes flare glorias, mit eitlem Geprahle sich unaufhörlich breit machen, Gell. 1, 2, 6. – ➳ Nbf. gelōria, Corp. inscr. Lat. 5, 6244.

1 gloria v. 1 glarea

2 gloria [CL] 1 honour, fame (accorded to persons); b (as title). rex fortissimus et ~iae cupidissimus Aedilfrid Bede HE I 34; 1167 ut de sanguine meo ‥ faceres tibi nomen et ~iam Becket Ep. 349; Gir. TH intr. p. 6 (v. 2 comparare a); Normannorum ‥ dux et Anglorum rector ‥ future, digestam historiam destinavi quatenus ‥ paterna tibi ~ia ~iam accumulet Id. EH proem. p. 224. b in Anglorum gente ‥ cui vestra ~ia ‥ est praeposita (Lit. Papae ad regem Anglorum) Bede HE I 32 p. 68; Ib. II 11 (v. destinare 2a). 2 splendour, magnificence. b pride, self-esteem. c person or thing bringing glory, ornament. d pomp, ceremony. e display, show; cf. 6 infra. licet versicolor pavonis ~ia ‥ praecellat Aldh. VirgP 9; sine topazio ‥ et rubicunda gemmarum ~ia Ib. 15. b vultus ‥ qui virilis ~ie decorem satis comprobatur ‥ ostendere R. Cold. Osw. 51; per Narcissum ‥ inanis designatur ~ia, que umbra sui ipsius fallitur Neckam NR I 20 p. 67; Ib. (v. ignescere 2a). c vinea frugiferis ut constat gloria campis / pampinus immensos dum gignit palmite botros Aldh. VirgV 177; o Bassine bone, Spirensis gloria plebis Alcuin Carm. 4. 56; gloria frugum Neckam DS VII 3 (v. granum 1a); religionis apex et nostri gloria secti [i. e. Bernardus] (Vers.) M. Rievaulx 14; sicut mulier viri ~ia, etiam ipsa [sc. pars inferior] ~ia meretur dici superioris partis mentis, dum ei subditur Fortescue NLN II 63. d corpora condidit cum multa ~ia in ecclesia Coloniae Bede HE V 11 p. 301; processit [Tiberius] in senatum cum ~ia imperiali Eul. Hist. I 138. e 1167 litteras domini P. ‥ non penitus pompositatis ~ia carentes Becket Ep. 115. 3 worship, honour, glory (accorded to God). Pater et Filius et Spiritus Sanctus, cui sit honor et ~ia Gildas EB 110; nunc clara ingenito dicatur gloria Patri / nec minus et genito promatur gloria Nato Aldh. CE 3. 83–4; audivimus abbatissam ‥ proclamare “sit ~ia nomini Domini” Bede HE IV 17 p. 245; gloriae laudum pia plenitudo / sit Patri Alcuin Carm. 121.16.1; duo sunt que Deus sibi ipsi reservavit, viz, ~iam [ME: wurchipe] et vindictam AncrR 107. 4 (first word in title of hymn or verse): a Gloria in excelsis; b Gloria Patri; c Gloria, laus. Cf.RegulC 35n. a ~ia in excelsis Deo minime dicatur Lanfr. Const. 91; R. Niger Chr. I 73; Obs. Barnwell 110 (v. cyrieleison); Gir. GE I 7 (v. alleluia); 1245 (v. cyrie). b dicat Psalmum ‘Deus in adjutorium meum intende’ totum cum ~ia RegulC 15; ad responsoria et ad missam dicatur ~ia Patri Lanfr. Const. 100; luce quidem Domini sex canis ordine psalmos / Gloria prolata cum psalmis quatuor una Garl. Myst. Eccl. 200. c subsistant donec pueri ‥ decantent ~ia, laus, cum versibus omnibus RegulC 36; canant pueri ‥ ~ia, laus Lanfr. Const. 103; cum ‥ pervenerit conventus ad locum ubi ~ia, laus debet cantari, ‥ fiat stacio ‥; ~ia, laus ‥ finita ‥ campana pulsentur Cust. Cant. Abbr. 315. 5 (theol.) glory, (state of) blessedness (esp. w. ref. to heaven); b (w. ref. to virginity or other virtue). in caelesti ~ia Aldh. VirgP 16; Bede HE II 1 (v. dogmatizare 1b); 805 si quis hanc largitionem ‥ deminuerit, deminuetur sibi ~ia in Christo CS 322; Byrht. V. Ecgwini 388 (v. glomerare 2d); quam grave malum sit perdere ~iam aeternam Anselm (Ep. 297) IV 217; W. Ramsey Cant. f. 188rb (v. glorificabilis); caro novam superinduit creaturam ejusdem nature sed alterius ~ie Mir. Cuthb. Farne 1; 1231 erit in illa ~ia discretio dignitatum Gros. Ep. 6; domino Roberto de E., frater A., datum optimum gratie et ~ie donum perfectum Ad. Marsh Ep. 119; ut inveniant ‥ Deum et omnes ejus sanctos viventes in ~ia [ME: blisse] AncrR 135; inpetrare ‥ abundanciam gracie temporalem et ineffabilis ~ie beatitudinem sine fine Spec. Incl. 2. 1 p. 88; 1423 a statu lapsus ad statum ~ie sempiterne Reg. Cant. III 163. b vera ‥ virginitatis ~ia Aldh. VirgP 16; Bede HE III 8 (v. 1 continentia 1); inter ceteras virtutis et modestiae et ‥ specialis benedictionis ~ias ‥ maxima fuisse fertur humilitas Ib. 14 p. 156. 6 earthly glory or pride, vain glory. cum pompulentam mundi ~iam ‥ recusarent Aldh. VirgP 50; Id. VirgV 2679, etc. (v. cenodoxia); Bede HE III 17 (v. contemptor); Alcuin Carm. 9. 39 (v. castrensis 1a); despecta omni praesenti ~ia Asser Alf. 76; 903 (12c) ne perdamus vitam perpetuam propter vanam hujus mundi ~iam CS 894; ut pro ~ia terrena ‥ ~iam aeternam adipiscaris Anselm (Ep. 335) V 272; H. Bos. Thom. II 6 (v. eventilare 2a); Herodes ‥ ne regni gloria / privetur Walt. Wimb. Carm. 233; si nec corpus nec spiritus infirmarentur ‥ superbia vel inanis ~ia [ME: oreȝel] evigilaret AncrR 59. 7 (w. inaestimabilis) name of medicine. de ~ia inestimabili est sciendum quod excellit omnes medicinas ‥ in conservatione sanitatis Bacon V 23; magnam medicinam que dicitur ~ia inestimabilis que etiam vocatur ‘thesaurus philosophorum’ Ib. 98.

3 gloria v. glorius

glōrĭa, (6) æ, f. , ¶ 1 gloire, renom, réputation : fortitudinis gloria Cic. Off. 1, 62, le renom dʼhomme courageux ; ob amicitiam servatam maximam gloriam capere Cic. Læl. 25, se couvrir de gloire pour avoir conservé les liens de lʼamitié ; dicendi gloriam habere Cic. Br. 239, avoir le renom dʼhomme éloquent || [poét.] gloire, ornement, parure : candidus, armenti gloria, taurus Ov. Ars 1, 290, un taureau blanc, la gloire du troupeau || pl., titres de gloire : Pl. Truc. 889 ; Her. 3, 10 ; Sall. J. 41, 7 ; memorare veteres Gallorum glorias Tac. Ann. 3, 45, rappeler les anciens exploits des Gaulois ¶ 2 désir de la gloire, désir de se distinguer : Cic. Tusc. 2, 46 ; Tac. H. 2, 21 || esprit de vanité, dʼorgueil, grands airs : quæ tua gloria est Cic. Fam. 7, 13, 1, avec tes grands airs ( Rab. Post. 38 ) || [avec gén.] generandi gloria mellis Virg. G. 4, 205, point dʼhonneur à produire du miel || pl., inanes gloriæ Pl. Mil. 22, vaines forfanteries.

glōria, ae f

1. roem, eer [belli; doctrinae et ingenii; in re militari; posteritatis bij het nageslacht]; ➤ -ae certamen wedstrijd om roem of rang; -am sequi; -am petere; alqm -ā afficere iem. roem verlenen; -ae esse eervol zijn;
2. (pre- en postklass.) (meton.) plur. roemrijke daden;
3. (poët.; postklass.) voorwerp v. roem, trots [frontis trotse voorhoofdsversiering]; ➤ taurus, armenti ~;
4. eerzucht; ➤ -ā duci; studio et -ā;
5. pralerij, grootspraak, snoeverij.

gloria , ae. f.
光榮。榮華。自誇。自大。 Miles plenus gloriarum 誇張之兵。

Suggest a Translation
See an image

, Pompa, apparatus. Anastasius Bibl. in S. Joanne PP. pag. 35 : Veteres Græcorum hoc testificabantur, dicentes a tempore Constantini Augusti... usque ad Justini Augusti tempora non meruisse partes Græciarum B. Petri Apostoli vicarium suscepisse cum Gloria. Vetus Chronicon Francicum, editum a Petro Lambecio lib. 2. Comment. de Bibliotheca Cæsarea pag. 373 : Celebrantque Pascha Domini cum magna Gloria. Anselmus Havelbergensis Episc. lib. 3. Dialog. cap. 12 : Agapitus Papa natione Romanus veniens CPolim ad Justinianum Augustum, cum Gloria susceptus est.

, Titulus honorarius, concessus Regibus et Magnatibus. Anastas. Bibl. in Martino PP. pag. 50. de Exarcho : Oportet Gloriam tuam, ut sicut nobis suggessit Paulus Patriarcha hujus a Deo conservandæ urbis, peragere. Testamentum Bertichramni Episc. Cenoman. : Unde tibi, gloriosissime Domne Chlotarie, bona retribuamus : attamen de id, quod Gloria vestra nobis contulit, etc. Epistola Ledradi Archiep. Lugd. ad Carolum Imp. : Ecce adsunt in conspectu Gloriæ vestræ, etc. Adde Gregorium M. lib. 1. Epist. 23. 47. lib. 10. Ep. 7. Avitum Ep. 1. 69. 70. aliam Epistolam ejusdem Aviti, editam a Steph. Baluzio post Agobard. Epist. Vigilii Arelat. apud Baron. ann. 538. n. 27. Epist. Judæorum ad Recesvindum Regem in Lege Wisigoth. lib. 12. tit. 2. § 14. Gesta Dagoberti cap. 36. Historiam Wambæ Regis pag. 833. Epistolam ex Francicis tom. 1. Hist. Franc. 19. Epist. Nicolai I. PP. 8. 27. 30. 31. Joannis VIII. PP. 2. etc. Hinc dicti præcipui Magistratus. Idem Anastasius in Joanne PP. pag. 50 : Quomodo nobis suggessit Platon Gloriosus Patricius, et Eupraxius Gloriosus. Adde Gregor. M. lib. 7. Epist. 11. 22. 30. 32. 70. lib. 8. Epist. 8. lib. 9. Epist. 35. 36. Reges interdum ita compellatos multis probat Bivarius in Commentat. ad Pseudo-Maximum pag. 65. et seqq. qui ejusmodi titulum affectasse Wisigothorum Reges observat. Vide Glossar. med. Græcit. voce Μεγαλοπρεπέστατος, col. 895. MS. ubi de Regis filio : Darres le fils Alimodes Garde la tor et le pales, Moult ot li Glos riche mesniée, Fait avoir une chevalchiée.

, Hymnus Gloria in excelsis. Statuta Ecclesiæ Aquensis ann. 1375. MSS : Statuerunt quod licet perdant tales distributiones, quas lucrati fuissent, si ante Gloriam vel Epistolam cantatam in choro venissent, nihilominus in choro intrare valeant, sed distributiones non lucrentur.

, Glorificatio Trinitatis, Versiculus, qui Psalmos claudit, Cassiano l. 2. de Cœnob. Instit. cap. 8. δοξολογία Græcis. Gregor. Turon. lib. 1. de Mirac. cap. 33 : Postquam dicta Gloria Trinitati. Joannes Abrincensis Episc. de Offic. Eccles. : In his tribus horis bis tres Psalmos cum trina Glorificatione sanctæ Trinitatis canimus. Alibi : Quod vero in primo nocturno in Dominicis diebus 12. Psalmos cum trina Glorificatione sanctæ Trinitatis canimus, et quatuor una Glorificatione et una Antiphona copulamus, etc. Scribit auctor Chronici Reichersperg. ann. 368. Damasum PP. constituisse, ut in fine cujuscumque Psalmi Gloria Patri cantaretur : quem morem sua invaluisse ætate refert idem Cassianus loco citato, et si secus uteretur Orientalis Ecclesia, ubi cum silentio omnium, finito Psalmo, oratio succedebat. Sed longe ante Damasum Hymnum istum glorificationis, immo ab ipsis Apostolorum temporibus obtinuisse, pluribus contendunt Baronius ann. 325. Durandus de Ritibus Eccles. lib. 3. cap. 15. et alii. Consule Constantium tom. 1. Ep. Rom. Pontif. col. 612. Vide Concil. Vasion. I. sub Julio cap. 3. Vasense II. cap. 5. Narbon. I. cap. 2. Toletan. IV. cap. 13. Vigilium PP. Ep. 2. Walafridum Strabon. lib. de Rebus Eccles. cap. 25. Bernonem Augiens. cap. 2. Micrologum cap. 31. Durandum lib. 5. Ration. cap. 2. num. 17. et seqq. Glossar. med. Græcit. voce Δοξολογία col. 324. , nude vel Gloria Psalmi. Tres Psalmos dicere sub una Gloria, in Regula S. Benedicti cap. 17. 8. Gloria primi Psalmi, cap. 43. Psalmos definire cum Gloria, vel cum una Gloria complere, in Regula Magistri cap. 33. Gloria Invitatorii, Gloria primi Psalmi, in Charta ann. 1304. apud Ughellum tom. 7. pag. 898. Ad gloriam Psalmi inclinare, apud Hubertum de Miraculis lib. 1. cap. 11. et in Statutis Ord. de Sempringham pag. 741. Occurrere ad primum Gloria, in iisdem Statutis pag. 764. 726. Adde Johannem Episc. Abrincensem de Eccl. Offic. pag. 8.

. Sic vocatur una, octava scilicet, e novem partibus hostiæ divisæ in Missa Muz-arabica : Et sumit illam particulam, Gloriam, et omnes reliquas per ordinem, et sumit calicem dicendo, etc.

, Specimen, in vet. Glossar. ex Cod. reg. 7641. Perperam pro Glossa. Vide in hac voce secunda notione.

glōria ae, f

1 CLV-, glory, fame, renown, praise, honor: Labore alieno parta, T.: virtutem tamquam umbra sequitur: militaris: bello quaeritur gloria: sit in aeternā gloriā Marius: gloriā aeterni fierent, S.: interdum cumulatior redit, L.: militavi non sine gloriā, H.: Metello hodie est maximae gloriae: belli gloriam armis repperi, T.: nominis vestri: dicendi: velocis gloria plantae, Iu.: maiorum, S.: penes eosdem gloriae erant, i. e. a monopoly of glory, S.—Thirst for glory, ambition, vainglory, pride, vaunting, boasting, vanity: gloriā duci: studio et gloriā: gloriā elati, Cs.: ventosa, V.: vana, L.: generandi mellis, V.— Splendor, richness: ruris, V.—An ornament, pride: Lapithaeae gentis, Caeneu, O.: taurus pecoris, Tb.: armentis gloria frontis, i. e. fine horns, Ta.

gloria

Saved

Recent