gloriabundus
glōrĭābundus, a, um, adj. [glorior],
- glorying, exulting (post-class. and very rare): aliqua re, Gell. 5, 5, 4; Lact. 5, 13, 15.
glōriābundus, a, um (glorior), sich rühmend, prahlend, Gell. 5, 5, 4. Lact. 5, 13, 15.
quid bono homini dederit Deus quasi ~us enumerat, sapientiam, sc., rationem prudentiae [etc. ]
dum [classis ‥ Normannica ] onusta vino reverteretur †gloribunda quasi sibi soli maris cessisset libertas, a sexaginta navibus ‥ capitur
rex [Francie ] eum [sc. ducem Lancastrie ] honoravit et ~us semetipsum extulit quod colloquio ducis ‥ potentissimi eum perfrui contigisset
his decretis ~us episcopus [Wilfridus ] ‥ jussu pape jussus est residere in numero ‥ episcoporum qui ‥
glōrĭābundus, a, um, c. le précédent : Gell. 5, 5, 4.