glomeratim
glŏmĕrātim, adv. [glomero],
- in heaps or crowds, = turmatim (post-class.): glomeratim ingredi in sedilia, Macr. S. 6, 4, 3.
glomerātim, Adv. (glomero), haufenweise, Cypr. epist. 5, 2. Macr. sat. 6, 4, 3. Diom. 407, 4 (ohne Beleg).
quotidie ‥ ad nos nova exsulum multitudo confluebat ‥ ceteri ‥ quotidie ~im veniebant ad nos
ut cives ‥ obsessores invaderent ~im exeundo
cum fugiendo ~im pontem ‥ ascendissent, confractus est pons pre multitudine transeuntium
potius more Sarracenorum quam Francorum more ~imque veniebant
in tantum crevit sedicio ut tam clerici quam laici ‥ ad pugnam accurrerent ~im
glŏmĕrātim (glomero), en foule, en masse : Cypr. Ep. 5.