About Report a problem

Menu

grunnio

grunnio, to grunt

Could not find grunnitum in Logeion dictionaries.

grunnitum Adjective: neuter nominative singular, Verb: perfect passive participle masculine genitive plural, Verb: perfect passive participle masculine accusative singular, Verb: perfect passive participle neuter genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter nominative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative singular, Verb: perfect passive participle neuter accusative singular of grunnio

grunnitum Noun: masculine accusative singular of grunnitus

See grunnitum in Morpho

grunnĭo (also ante-class. grundio), īvi or ĭi, ītum, 4, v. n., to grunt.
  • I Lit., said of swine: grunnit tepido lacte satur, Varr. ap. Non. 114, 27: grunnientem aspexi scrofam, Laber. ib. 30: Apion maximum piscium esse tradit porcum: grunnire eum, cum capiatur, Plin. 32, 2, 9, § 19; Juv. 15, 22: grundibat graviter pecus suillum, Quadrig. ap. Diom. p. 379 P.—
  • II Transf., of other creatures: agni grundibant, Quadrig. ap. Non. 465, 1: cruento ita ore grundibat miser, Caecil. ib. (Com. Fragm. v. 103 Rib.).

Saved

Recent