grus
grus, a crane
grus , gruis, f.: a crane.
grus, grŭis (also in the nom. sing. gruis, Phaedr. 1, 8, 7), f. (m., Hor. S. 2, 8, 87) [Gr. γέρανος, akin to γέρων],
- a crane, Plin. 10, 23, 30, § 60; Cic. N. D. 2, 49, 125; Mart. 13, 75; Cels. 2, 18; Lucr. 4, 181; regarded by the Romans as a delicacy, Hor. S. 2, 8, 87; Gell. 7, 16, 5; Stat. S. 4, 6, 8.—
- II Transf. (with reference to the form of a crane's bill), a besieging machine, battering-ram, called also corvus, Vitr. 10, 19.
grūs, gruis, m. u. (gew.) f. (gruo), I) der Kranich, Cic. de nat. deor. 2, 125. Cels. 2, 30. Verg. georg. 1, 375. Hor. epod. 2, 35 u. sat. 2, 8, 87. Plin. 11, 122: grus Balearicus, Laber. com. 47. – Nbf. gruis, is, f., Phaedr. 1, 8, 7; vgl. Prob. app. (IV) 198, 22 ›grus non gruis‹. – II) meton. (wegen der Ähnlichkeit mit einem Kranichschnabel) eine Art Mauerbrecher, der Kranich (sonst corvus, der Rabe gen.), Vitr. 10, 13, 3.
~s, ‥cornach
agmina longa gruum flexo per inane volatu / ordine girantes
~s semper affert quod expedit; unde et ‘gruere’, verbum antiquum, a quo ‘congruere’, quod proficit, et ‘ingruere’ contra, quod officit
~s,crone
de quibusdam qui scapulis aut brachiis remigando incedunt, aut in modum ‥ pavonis sive ~is pompatice gressus depingunt
in tanta numerositate se ~es ingerunt [v. l. ingruunt ] ut uno in grege centum ‥ invenies
contigit ‥ quod ‥ ~s domestica stans coram mensa ‥ genua posuerit et quasi ad benedictionem ‥ se inclinaverit
hic et hec ~s,grue
~s,a craan
falcones quorum ars ‥ sit ~es ‥ captando arripere et ‥ consternere solo(
quod ~es perquiri facias ad trainam eisdem girefalconibus faciendam
cum ‥ girfalconibus ad volandum ad ~es et herones
Roberto aucupi ‥ qui cepit ~es ‥ ad opus girf[(alconum ] regis pro ipsis treynandis
qui, quo splendidius cenaret, pro ~e quotam sui patrimonii donare non dubitavit porcionem
scribitur ‥ de ‥ xx ~is
de providencia contra festum Natale: ‥ de iiij cignis, iiij ~ibus, vj pavonibus
quod parent cingnos, pavones, ~as, cuniculos, et capriolos ad opus regis
cum j cooperculo de gruribus
sagittarum plumatarum cum ~ibus nigris(v.
pro j cabula ‥ empta pro ambabus ~ibus ‥; pro emendacione jpoleye pro ~a occidentali
grūs, (13) grŭis, f. , grue [oiseau] : Cic. Nat. 2, 125 || corbeau [machine de guerre] : Vitr. Arch. 10, 13, 3.
➳ m. [mâle] Hor. S. 2, 8, 87 || nomin. gruis Phædr. 1, 8, 7.
- 1. kraanvogel;
- 2. een soort belegeringswerktuig.
Diebus aliis in Quadragesima debet pittantiariusministrare potagium de Grus, atque pisa alba, etc.
Grussignificatio, in Lit. remiss. ann. 1415. ex Reg. 169. Chartoph. reg. ch. 61 :
Icellui Girart appella la suppliante deux ou trois foiz Grus, Grus ; et pour ce qu'elle n'entendoit pas que c'estoit à dire desdites parolles, demanda audit Girart que c'estoit à dire : lequel Girart lui dist que c'estoit à dire ribaude, en l'appellant par pluseurs foiz Grus, ribaude, Grus, ribaude.Vide supra Gruellus.
grūs (nom.gruis, Ph.), gruis, m and f
- 1 GAR-, a crane, C., V., O.; a delicacy, H.