heritudo
hērĭtūdo, v eritudo.
hēritūdo (ēritūdo), inis, f. (herus) = δεσποτεία, die Herrschaft, Gloss. Labb. – hingegen eritudo, servitudo, Paul. ex Fest. 83, 1.
hĕrĭtūdō, ĭnis, f. , puissance de maître : Gloss. Labb. || esclavage : P. Fest. 83.
Herus, Joanni de Janua Glossæ Græc. Lat. :