About
Menu

honorus

honorus, conferring honor, honorable

hŏnōrus, a, um, adj. [honor, analog. with decorus from decor] (poet. and in post-Aug. prose). *
  • Worthy of honor, honorable, Stat. Th. 5, 40.—
  • II That confers honor, honorable: carmen, glorifying, Val. Fl. 4, 342: fama, Stat. Th. 2, 629: mors, id. ib. 4, 230: oratio, Tac. A. 1, 10 fin.: quae in Drusum patrem Germanici honora et magnifica Augustus fecisset, id. ib. 3, 5: honora de Germanico disserebat, id. ib. 4, 68.

Saved

Recent