honorificare

honorificare [LL] 1 to make honourable, add to the prestige (of), bring honour (to). 799 non ut divinitatis natura verteretur in humanitatem, sed ‥ non diminuta est divinitas sed ~ata humanitas Alcuin Ep. 166 p. 273; 1167 ascripti fidelibus qui pro justicia patientes ~averunt ministerium suum [cf. Rom. xi 13] J. Sal. Ep. 204 (214); 1281 quid mali facimus, si ministerium nostrum ~are nitimur quod non cessant adversarii ‥ depravare Peckham Ep. 192. 2 to give honour (to), to honour (person); b (in heaven); c (deity). honorificus ‥ unde honorifice ‥ honorabilitas et ~o ‥ Osb. Glouc. Deriv. 271; ministri illum reputabant pro militum socio; milites vero eum †honoricando [MS: honorificando] quandoque alloquebantur pro ministro R. Cold. Cuthb. 82 p. 17; qualiter eum rex Francorum et nobiles ‥ ~averint, qualiter ipse ‥ eos ‥ dicere non sufficio W. Fitzst. Thom. 20; 1199 quod ‥ ecclesiam ‥ in usus convertant proprios, salva tamen decenti et ~ata administratione ejusdem RChart 21b; in mundanis et transitoriis regem ~abat Gir. GE II 38; 1332 [rex] ecclesiam nostram ~ans ‥ ad cameram nostram voluit declinare Lit. Cant. I 497; s1399 [regem Ricardum] nutrivit, vestivit et ~avit usque ad mortem Plusc. X 14 (cf. Fordun Cont. XV 11: regifice quoad statum honoratus).  b quantos ‥ nunc quisque verbo vel exemplo suo erudit ad vitam, pro tantis tunc in perceptione vitae gloriosior apparens ~abitur Bede Ezra 915; 795 [Deus] te ~et in aeternum Alcuin Ep. 45.  c 796 ut in omni conversatione vitae ~etur deus Christus Alcuin Ep. 104; ut unanimes ‥ Deum ~emus [cf. Rom. xv 6] (Tyss.) Ziz. 135; to wirshipe ‥ decusare, ‥ honorare, ~are CathA.