honoripeta
hŏnōrĭpĕta, ae. m. [honor-peto],
- striving for honors, ambitious, Ap. Dogm. Plat. 2, p. 20.
honōripeta, ae, m. (honor u. peto), einer, der nach (äußerlicher) Ehre strebt, Apul. de dogm. Plat. 2, 15.
hŏnōrĭpĕta, æ, m. (honor, peto), celui qui court après les honneurs : Apul. Plat. 2, 15.
Culpabilium autem virorum quatuor formæ sunt : quarum prima Honoripetarum est.