About Report a problem

Menu

honorificenter

honorificenter , reverently, solemnly, fittingly. b (w. ref. to holding of land or privilege; cf. honorabiliter e, honorifice 2b). [in Natalis Domini vigilia] ut ~ius agatur, duo simul cantent RegulC 31; corpus a sepulchro elevari et ~ius in feretro ‥ transferri (Fremundus) NLA II 698.  b c1180 quiete, plene, et honorifice sicud ego umquam melius et quietius ‥ et ~ius tenui Cart. Beauchamp 310; a1184 sicut antecessores ‥ ansum suum liberius et ~ius habuerunt (Aberdeen) BBC 205; 1542 ~ius, bene, et pacificentius ‥ datur Form. S. Andr. II 212.

Saved

Recent