horno
horno, adv., v. hornus fin.
hōrnō, Adv. (hornus), heuer, Plaut. most. 159. Lucil. 273. Varro sat. Men. 142: Ggstz. anno (vor'm Jahre), Lucil. 781.
hornō (hornus), adv., dans lʼannée : Lucil. d. Non. 121, 8 ; Pl. Most. 159.
In Synodo apud Vermeriam palatium olim ab Orno habita obsecrando declamavi.Vide Flodoardum lib. 1. cap. 20. lib. 3. cap. 22. Petrum Damian. lib. 7. Ep. 17. lib. 8. Ep. 11. etc.
Horna messis, Plauto
Cum pater ipse domus palea porrectus in Horna.