hornotinus
hornotinus, of this spring, this year’s
hornōtĭnus, a, um, adj. [hornus],
- of this year, this year's: nuces, Cato R. R. 17, 2: frumentum, Cic. Verr. 2, 3, 18, § 45: virgae, Col. 5, 6 fin.
hōrnōtinus, a, um (hornus), heurig, von diesem Jahre, nuces, Cato: frumentum, Cic.
mando prepositis meis ut in primis de meo proprio reddant Deo decimas utriusque in vivente captali et in ornotinis [(vv. ll. ortinis, mortuis ] frugibus terre [AS: ]ðœsgeares eorðwœstmum
~us, annotinus, annuus, annualis
hornōtĭnus, (15) Cato Agr. 17, 2 ; Cic. Verr. 2, 3, 45 et hornus, a, um, Hor. O. 3, 23, 3 ; S. 2, 6, 88, de lʼannée, produit dans lʼannée.
hōrnōtinus
adj.
- hornus, of this spring, this year's: frumentum.