About
Menu

horla

HORLA
, Ora, limbus, Gall. Ourlet. Stat. sabbat. Carcass. ann. 1402. tom. 8. Ordinat. reg. Franc. pag. 560. art. 7 : Nullus magister nec alter operarius dictæ artis sabbateriæ ... sit ausus ponere seu immiscere de duobus coriis, quasi dicamus corium mutonis immiscere cum corio vaquæ seu de cordoa, nec e converso, nisi esset tamen Horle vel vengueta. Ubi leg. Lengueta, ut habet Registrum. Vide Orlum.

Saved

Recent