horrende
horrendē, adv., v. horreo, P. a. fin.
horrendē, Adv. (horrendus), schrecklich, Vulg. sap. 6, 6; 17, 3. Prisc. 17, 11. Serv. in Donat. 439, 2 K.
[milites ] ~e cum totis viribus apparere
pugna committitur gravissima et ~e prolixa
illum tam ~e fremere ‥ ac lumina distorta vibrare videbant
dux ‥ aciem regalem fortiter et ~e depulit
horrendē (horrendus), dʼune manière effrayante : Vulg. Sap. 6, 6.