horribiliter
horribiliter, Adv. (horribilis), staunenswert, Aurel. b. Fronto ep. ad M. Caes. 2, 3 (6) extr. p. 29, 4 N. Augustin. de civ. dei 1, 8 extr.: Compar. horribilius, Augustin. de civ. dei 4, 3. p. 149, 8 D.2
[uxorem ] in qua [insania ] ~iter redactam
[ore ] ~iter hiante voces diras ‥ emittebat
pugnatum est perniciose et ~iter utrimque
ventus vehementissimus ‥ turres, edificia, arbores ~iter ‥ subvertit
naves ‥ fuerant per tempestates ‥ ~iter agitate
apparebit cadaver ~iter fetens
quia sic omnia festa mobilia recederent ~iter a statu suo et confunderetur totus ordo ecclesiastici officii
[rex ] erat ita ~iter aspersus lepra
horrĭbĭlĭter (horribilis), dʼune manière prodigieuse : Aug. Civ. 1, 8 || -bilius Aug. Civ. 4, 3.