horride
horride, roughly, savagely, severely, sternly
horrĭdē, adv., v. horridus fin.
horridē, Adv. (horridus), rauh, nur übtr., I) ohne Schmuck, vivere, Cic.: dicere, mit prägnanter Kürze reden, Cic.: horridius utetur ornamentis, unverfeinert, Cic. – II) rauh = streng, hart, manipulatim adlocuti sunt Proculus et Firmus praefecti, ex suo quisque ingenio mitius aut horridius, Tac. hist. 1, 82.
cruscula gressutos non norunt solvere tractus / elisisque tori marcescunt horride fibris
horridus ‥ unde ~e et hec horriditas ‥ et horridulus
horrĭdē (15) (horridus), dʼune manière hérissée, rude, âpre : Cic. Quinct. 59 || horridius Cic. Or. 86, avec moins de fini, plus de laisser aller, cf. Or. 28.
horridē adv.with comp.
- horridus, roughly, savagely, severely, sternly: vixit: ornamentis uti horridius: dicere, laconically.