horrificus
horrificus, exciting terror, dreadful, frightful
horrificus , a, um: adj. (horreō and faciō), occasioning horror; terrible, fearful, 3.225.
horrĭfĭcus, a, um, adj. [horror-facio],
- that causes tremor or terror, terrible, dreadful, frightful, horrific (poet. and in post-Aug. prose): bustum, Lucr. 3, 906: letum, Verg. A. 12, 851: ruinae (Aetnae), id. ib. 3, 571: lapsu (Harpyiarum), id. ib. 3, 225: fulmen, Val. Fl. 2, 97: acta, id. 3, 423: caesaries, Luc. 2, 372: poena, Gell. 20, 1 fin.— Adv.: horrĭfĭcē, in a manner to cause dread, with affright: horrifice fertur divinae Matris imago, Lucr. 2, 609; 4, 36.
horrificus, a, um (horror u. facio), I) struppig gemacht, struppig, caesaries, Lucan. 2, 372. – II) Schaudern-, Grausen-, Entsetzen erregend, grausenhaft, entsetzlich, schrecklich, bustum, Lucr.: letum, Verg.: poena, Gell.: dies, v. Todestag, Corp. inscr. Lat. 10, 2483.
monstrat cunctis se cernere vita / poenas horrificas
tantus terremotus fuit ut ‥ subsidere videretur ~o [] sono sub terra ante audito : horrorifico Eul. Hist. III 63
~a calumpniatorem visione concussit
post terribiles clamores et ~os strepitus
epistolam tuam a rectae fidei tramite deviam, nidore sulfureo ~am ‥ accepimus
appellavit ~um ducem Northfolch ‥ Thomam Mowbray de ‥ proditoriis contra ‥ regem
horrĭfĭcus, (14) a, um (horreo, facio), effrayant, affreux : Lucr. 3, 906 ; Virg. En. 3, 571 ; Gell. 20, 1.
horrificus
adj.
- horror+2 FAC-, exciting terror, dreadful, frightful: letum, V.