hypochondria

hypŏchondrĭa, ōrum, n., = ὑποχόνδρια, τά,

• the soft part of the body from the ribs to the groin, the abdomen, Theod. Prisc. de Diaet. 10.

hypochondria, ōrum, n. (ὑποχόνδρια), die Seitenweichen, Hypochondrien, rein lat. praecordia, Th. Prisc. de diaeta 10. – Nbf. hypochondria, ae, f., Oribas. nach Appel de gen. neutr. p. 53.

hypochondria (hypocond-) [n. pl., LL < ὑποχόνδριον], ~ium , (anat.) part of body between ribs and navel, belly. ypocondria sunt cava et superfluitatum receptacula Quaest. Salern. B 86; multitudo pilorum sub hipocundriis M. Scot Phys. 35; constipacio ventris ‥ cum dolore sinistri ypocondrii et inflacione Gilb. I 43v. 1; quando [sanguis] exit a stomacho, facit dolorem circa ypocundria et os stomachi Ib. IV 194v. 2; hypocondriorum infrigidacio signat vomitum futurum Bacon IX 202 (cf. ib. precordiorum sive hypochondriorum tensio); ipocundria sunt ex partibus ventris sub costis Gad. 25v. 1; in dextro ipocundrio Ib. 70. 2 (v. gravedo 2a); ypocondrium est locus sub teneritate costarum, et dicitur ab ‘ypos’ quod est sub, et ‘condrion’ costa SB 25; ypocondrium vel hec ypocondria est teneritas que est sub costis Alph. 197; quando febriens habuerit dolorem sub ipocundriis sinistris ‥ morietur in die tercio J. Mirfield Brev. 70; a leske, ipocundeia [vv. ll. ypocondria, apocondria] CathA.

hўpŏchondrĭa, ōrum, n. (ὑποχόνδρια), hypocondres [t. dʼanatomie] : Ps. Th. Prisc. Diæt. 10.

hypochondria , iorum. n.
肺肝所。憂悶。

Suggest a Translation
See an image