hypodorius
hypodōrius, a, um (ὑποδώριος), unterdorisch, zum tiefsten Akkorde gehörig, modus od. tonus, eine griech. Tonart, Censor. fr. 12, 2. Boëth. inst. mus. p. 342, 13 Fr. Cassiod. de music. p. 557 (a) ed. Garet.
ypodorus, gravis sonus in musica
tonus ‥ podorius
†pondorius ‥ omnium est gravissimus [tonus, cf. ]Isid. Etym. III 20. 7
si post ~ium, qui omnium [modorum ] gravissimus est, omnes chordas tono intendas, facies hypophrygium
casta cancio cantica organa subnectens ypodorica
upodoricus
hўpŏdōrĭus, a, um, hypodorien [t. de musique] : Censor. frg. 12, 2.