hypocrisis
hypocrĭsis, is, f., = ὑπόκρισις,
- an imitation of a person's speech and gestures, mimicry, Don. Vit. Verg. 11.—
- II Transf., hypocrisy, pretended sanctity (eccl. Lat.), = pietatis simulatio, Vulg. Matt. 23, 28; id. Luc. 12, 1.
hypocrisis, is, Akk. in, Abl. ī, f. (ὑπόκρισις), die Nachahmung der Sprache u. Gebärden einer Person, Donat. vit. Verg. 11. p. 61, 8 R. Vulg. Matth. 23, 28 u. Tim. 4, 2. Sidon. epist. 8, 14, 6.
contra ~in Pharisaeorum
hipocrisin, simulatio
ut nullus ex ecclesiasticis cibum in secreto sumere ‥ quia ~is et Saracenorum est
ypocrisis(v.
volumus esse simplices sine hipocrisi [gl.: ]licetunge
hypochrisis sua jam multos decepit
fallax et falsa ~is, quo progrederis?
sicut quidem per ~im carnem macerant
ypocrisis(v.
nonne ‥ ~is mendax religionem veram in multis mentitur
fermenta relegat / hȳpocrisis
plenum ~i(
ficta set ypocrsis fraudes celare latentes / temptat
ut [Johannes Oldcastel ] per ~im et suam simulatam innocenciam commoveat populum
~is, i. e. simulatio, quando aliquis simulat se esse quod non est
hўpŏcrĭsis, is, f. (ὑπόκρισις), mimique, imitation de la manière de parler et des gestes de qqn : Suet. Frg. 61, 8 || hypocrisie : Vulg. Luc. 12, 1.