hypodiaconus
hypŏdĭācŏnus, i, m., = ὑποδιάκονος,
- a sub-deacon, Cod. Theod. 16, 2, 7; Hier. Ep. 51, 2.
hypodiāconus, ī, m. (ὑποδιάκονος), der Unterdiakonus, Cod. Theod. 16, 2, 7 u. Eccl.
subdiaconi [] locum tenent nathineorum, id est in humilitate servientium. illi enim sub levitis in templo ministrabant, et isti sub diaconibus, unde subdiaconi nominantur [ PL : hypodiaconi] PL : sic illi sub diaconis, unde et hypodiaconi sunt appellati
ordo subdiaconorum, qui apud Grecos ~i vocantur
hўpŏdĭācŏnus, ī, m. (ὑποδιάκονος), sous-diacre : Cod. Th. 16, 2, 7.