iaceo
iaceo, to lie, be recumbent, be prostrate, lie at rest
Frieze-Dennison Vergil
- I Lit.
- A In gen.: in limine, Cic. Verr. 2, 5, 45, § 118: stratum ad pedes alicujus, id. Quint. 31, 96; id. Q. Fr. 2, 5, 2: alicui ad pedes, id. Verr. 2, 5, 49, § 129: in lecto, id. Phil. 2, 18, 45; Juv. 6, 269: in ignota harena, Verg. A. 5, 871: Tyrio sublimis in ostro, Ov. H. 12, 179: in viridi gramine, id. Am. 1, 14, 22: in teneris dominae lacertis, id. ib. 1, 13, 5: in solo, id. M. 2, 420: in viduo toro, id. H. 16, 316: in gremio, id. ib. 9, 136; 11, 4: in servi complexibus, Juv. 6, 279; for which: saxum campo quod forte jacebat, Verg. A. 12, 897: deserto lecto, Ov. H. 1, 7: saxo, id. M. 6, 100: gremio mariti, Juv. 2, 120: in aversa ora, Ov. H. 12, 63: super corpus alicujus, id. F. 2, 836: somno, Verg. E. 6, 14: spissa harena, id. A. 6, 336: humo, Ov. A. A. 2, 238: nudus humi jacet, Lucr. 5, 224; Cic. Cat. 1, 10, 26; Ov. Am. 3, 1, 12: humi ante lectum jacens, Suet. Oth. 7: mecum inter salices lenta sub vite jacere, Verg. E. 10, 40: sub alta platano, Hor. C. 2, 11, 14: strata jacent sub arbore poma, Verg. E. 7, 54.—Absol.: Tityos jacet alitis esca, Verg. Cul. 237: vittae jacentes, Tib. 2, 5, 53: pisces jacentes, i.e. flatfish, Col. 8, 17, 9.—
- B In partic.
- 1 Of sick persons, to lie ill, to be sick: cura ut valeas, ne ego te jacente bona tua comedim, Cic. Fam. 9, 20: cum tristj morbo defessa jaceres, Tib. 1, 5, 9: hic facit ut jaceas, Ov. H. 20, 173: graviter, Plin. Ep. 5. 9: sine spe, Sen. Ep. 101, 3.—
- 2 To lie dead, to have fallen: Aeacidae telo jacet Hector, Verg. A. 1, 99; 10, 737: corpora per campos ferro quae fusa jacebant, id. ib. 11, 102: cum primi occidissent, proximi jacentibus insisterent, Caes. B. G. 2, 27, 3; 7, 25, 3: neminem jacentem veste spoliavit, Nep. Thras. 2, 6; cf.: spolia jacentis hostium exercitus, Liv. 44, 45: ne inultos imperatores suos jacere sinerent, id. 25, 37: qui bene pro patria cum patriaque jacent, Ov. H. 3, 106: Arge, jaces! id. M. 1, 720: morte jacent merita, id. F. 3, 707: fratri jacet, killed by his brother, Sil. 15, 650: rupto jacuit corpore (rana), Phaedr. 1, 24, 10: jacuit Catilina cadavere toto, Juv. 10, 288.—
- 3 To be or lie long anywhere, to linger, tarry, stop at a place: pernam, glandium, sumen facito in aqua jaceant, Plaut. Ps. 1, 2, 33 (164): Brundusii, to stay long at, Cic. Att. 11, 6, 2.—
- 4 Geographically, to lie, be situate, = esse, situm esse (not in Cic. or Caes.): jacet Vada inter Appenninum et Alpis, Brut. ap. Cic. Fam. 11, 13, 2; Liv. 5, 48, 2; 6, 30, 5; 22, 3, 3: inter Taurum montem jacet et Hellespontem, Nep. Eum. 3, 2 saep.: quae gens jacet supra Ciliciam, id. Dat. 4: ad vesperam jacentis terrae, Plin. 18, 25, 57, § 216: summo in vertice montis Planities ignota jacet, Verg. A. 11, 527: quod urbes in planis jaceant, Just. 22, 5, 5: alio patriam quaerunt sub sole jacentem, Verg. G. 2, 512: jacet extra sidera tellus, id. A. 6, 795; cf.: pallente sub umbra Cimmerias jacuisse domos, Sil. 12, 132: inter eos solemque jacent immania ponti aequora, Lucr. 4, 412; cf.: Cyclades et Sporades per quingenta milia in longitudinem ... jacent, extend, Plin. 4, 12, 23, § 71.—
- 5 To be low, flat, level: jacentia et plana urbis loca, Tac. H. 1, 86: despiciens terras jacentīs, Verg. A. 1, 224: praetervehor Thapsum jacentem, id. ib. 3, 689; Val. Fl. 4, 712: quaeque jacent valles, Ov. F. 2, 392; Just. 22, 5, 5: jacentes campos, Luc. 4, 52: summo despexit ab aethere terras Infelix Phaëthon penitus penitusque jacentes, Ov. M. 2, 178.—
- 6 Esp., of the sea, to be level, quiet, lie still: mediusque jacet sine murmure pontus, Luc. 1, 260; 5, 434: servatum bello jacuit mare, id. 3, 523: planum mare, Juv. 12, 62: stagna jacentia, Sil. 5, 583.—
- 7 To lie in ruins, be broken down: cui nec arae patriae domi stant, fractae et disjectae jacent, Enn. ap. Cic. Tusc. 3, 19, 44 (Trag. Rel. v. 115 Vahl.): jacent, Ilion ingens, Ov. M. 13, 505: ausa et jacentem visere regiam vultu sereno, Hor. C. 1, 37, 25: Troja jacet certe, Ov. H. 1, 3: vetus Thebe jacet, Juv. 15, 6.—
- 8 To hang loose: vagi crines per colla jacebant, Ov. M. 2, 673; id. A. A. 3, 236: jacentia lora, lying loose on the horse's neck, id. M. 2, 201; cf., of clothing, etc.: juvenes timidaeque puellae Praeverrunt latas veste jacente vias, id. Am. 3, 13, 24: demissa jacent tibi pallia terrae, id. ib. 3, 2, 25; id. A. A. 153.—
- 9 Of the eyes, face, etc., to be cast down, fixed on the ground: vultusque attolle jacentes, Ov. M. 4, 144: jacentes Vix oculos tollens, id. ib. 11, 618.
- II Trop.
- A To be indolent or inactive, not to come forward: in pace jacere, quam in bello vigere maluit. Quamquam ille quidem numquam jacuit, Cic. Phil. 10, 7, 14: C. Marius cum a spe consulatus longe abesset et jam septimum annum post praeturam jaceret, id. Off. 3, 20, 79: ars tua, Tiphy, jacet, si non sit in aequore fluctus, Ov. Tr. 4, 3, 77: at mea numina tandem fessa jacent, Verg. A. 7, 298.—
- B To be cast down, dejected: Gnaeus noster ut totus jacet, Cic. Att. 7, 21, 1: ne jaceam? quis unquam minus, id. ib. 12, 40, 2: jacet in maerore meus frater, id. ib. 10, 4; id. Phil. 12, 2: militum jacere animos, Liv. 10, 35.—
- C To lie prostrate: victa jacet pietas, Ov. M. 1, 149: nobilitas sub amore jacet, id. H. 4, 161: Africani, Marii, Sullae, Pompeii infra Pallantis laudes jacebant, Plin. Ep. 8, 6, 2: justitia vacillat, vel jacet potius, Cic. Off. 3, 33, 118: humana cum vita jaceret, oppressa gravi sub religione, Lucr. 1, 63.—
- D To be refuted, overcome, disproved, to fail: jacent suis testibus, qui Clodium negant Romam fuisse rediturum, etc., Cic. Mil. 18, 47: jacet omnis ratio Peripateticorum, id. Fin. 5, 28, 86: jacet igitur tota conclusio, id. Div. 2, 51, 106.—
- E To lie dormant, be disused or neglected, to be of no avail: cum leges nihil valebant, cum judicia jacebant, Cic. Par. 4, 1: tota Capua et omnis hic delectus jacet, id. Att. 7, 22: dici non potest, quomodo hic omnia jaceant, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 6: justitia jacet, Cic. Off. 3, 33: maximas virtutes jacere omnes necesse est voluptate dominante, id. Fin. 2, 35, 117; Quint. 9, 2, 4.—
- F To be despised, in no esteem: cum jacerent pretia praediorum, Cic. Rosc. Com. 12, 33: ut neque jacere regem pateremur, id. Fam. 1, 5, 3: sed nunc omnia ista jacere puto, propter nummorum caritatem, are cheap, id. Att. 9, 9, 4: dat census honores, Census amicitias: pauper ubique jacet, Ov. F. 1, 218; id. R. Am. 139.—
- G To lie idle, neglected, or unemployed: cur tamdiu jacet hoc nomen in adversariis, Cic. Rosc. Com. 3, 8: quomodo tibi tanta pecunia extraordinaria jacet? id. ib. 1, 4: quae (pecuniae) vereor, ne otiosae jaceant, Plin. Ep. 10, 62, 1: nonne justius erit proximo cuique bonorum possessionem dari, ne bona jaceant, that they be not without an owner, Dig. 37, 3, 1.—
- H To lie open, be obvious, to be known, be at hand: neque ex alio genere (verborum) ad usum cottidianum, alio ad scenam pompamque sumuntur, sed ea nos cum jacentia sustulimus e medio, Cic. de Or. 3, 45, 177.—
- I Of speech or language, to be languid, lifeless, dull: quibus detractis, jacet (oratio), Quint. 9, 2, 4: jacens oratio, Gell. 1, 11, 15; cf. Quint. 8, 5, 32.
B) insbes., 1) wie κεισθαι, ruhend liegen: a) v. Ruhenden, Schlafenden = liegen, ruhen, schlafen, in lecto, Cic.: in lectulo, Capit.: quid prosunt multa cubicula? in uno iacetis, Sen.: in antro Silenum somno videre iacentem, Verg. – gew. absol., ad quartam iaceo; post hanc vagor, Hor.: nam pransus iaceo, Catull.: custodes furtim transgressa iacentes, Tibull. – b) v. Speisenden = zu Tische liegen (gewöhnlich accumbere), Ov., Sen. u.a. (s. Heinsius Ov. her. 12, 179): cornu sinistro stibadii, Sidon. – c) v. Kranken = (krank) daniederliegen, krank sein, cura, ut valeas, ne ego, te iacente, bona tua comedam, Cic.: hic cum iaceret morbo confectus gravi rex urbis, Phaedr.: iacuit diu in sudore letali, Augustin.: graviter iacere, Plin. ep.: sine spe iacere, Sen.: tamquam in eodem valetudinario iacere, gleichsam in demselben Spital liegen (= an demselben Übel leiden), Sen. – d) v. Gefangenen, in carcere, Sen. contr. 1, 3, 2.
2) zu Boden gestreckt daliegen: a) v. Besiegten = überwunden-, ohnmächtig daliegen, Arge, iaces, Ov.: per me iacet inclitus Hector, Ov.; vgl. Bach Ov. met. 1, 720. – b) von Leichnamen = unbeachtet-, unbegraben (da)liegen, istic nunc, metuende, iace! Verg.: tu iaces et in cadaveris similitudinem usque resoluta es, Ps. Quint. decl.; vgl. Burmann Phaedr. 1, 24, 10. – c) v. Toten = (tot) daliegen, rupto iacuit corpore, Phaedr.: et causa litis regibus Chryse iaces, Sen. poët.: vetito nudus iaciture sepulcro, Stat.: tu nisi caves, iacebis, wirst du ein Kind des Todes sein, Claud. Quadrig. fr.: von Gliedern Toter, artus morte iacent, liegen im Tode gestreckt, Lucr. – bes. von im Kampfe Gefallenen = liegen, gefallen-, umgekommen sein, pro patria, Ov.: ut proximi iacentibus (auf die Gefallenen) insisterent, Caes.: tot fortissimi viri, qui circa eum cumulati iacent, Liv.; vgl. Staveren Nep. Thras. 2, 6. Thiel Verg. Aen. 1, 99. Ruhnken Ov. her. 14, 2.
3) v. Reisenden usw. = wo liegen bleiben = wo liegend verharren, in oppido aliquo mallem resedisse, quoad arcesserer... Brundisii iacere in omnes partes est molestum. Propius accedere quomodo... possum? Cic. ad Att. 11, 6, 2.
4) übtr., wie κεῑσθαι: a) v. Örtl.: α) = liegen, gelegen sein, bes. v. niederwärts liegenden Örtl., terrae iacentes ad Hesperum, Plin.: locus iacet inter Apenninum et Alpes, Brut. in Cic. ep.: Asia iacet ad meridiem et austrum, Europa ad septentriones et aquilonem, Varro LL.: iacet inter eos (saltus) campus, Liv.: inter Aegyptum et Aethiopas arenarum inculta vastitas iacet, Sen.: castra Punica ac Romana inter iacebat campus, Liv. (vgl. interiaceo): urbes in campis iacent, Iustin.: absol., despiciens terras iacentes (die untenliegenden), Verg.; vgl. Benecke Iustin. 22, 5, 5. Thiel Verg. Aen. 1, 224. Drak. Sil. 12, 132. – v. Gewässern, aqua iacens infra libram maris, Plin. – übtr., v. Völkern, liegen = hausen, wohnen, haec gens iacet supra Ciliciam, Nep. – β) = ausgebreitet daliegen, sich erstrecken, hanc super in speculis summoque in vertice montis planities ignota iacet, Verg.: tantum campi iacet, Verg.: perpetua vallis iacet usque ad mare Caspium, Curt.: v. Gewässern, iacent inter eos (montes) solemque immania ponti aequora, Lucr. – γ) niedrig-, tief gelegen sein, iacentia (niedrigen) et plana Urbis loca, Tac.: u. so loca iacentia (Ggstz. loca edita), Sen.: domus depressa, caeca, iacens, Cic. fr. – δ) v. zerstörten Orten = in Schutt u. Trümmern liegen, cui nec arae patriae domi stant, fractae et disiectae iacent, Enn. fr. scen. 89: iacet Ilion ingens, Ov.; vgl. Ruhnken Ov. her. 1, 3. – ε) v. Gewässern, ruhig-, still liegen, iacet sine murmure pontus, Lucan.: stagna iacentis aquae, Lucan.: stagna iacentia, Sil.; vgl. Heinsius Sil. 5, 583. – b) v. Gewändern = schleppen, praeverrunt latas veste iacente vias, Ov.: nimium demissa iacent tibi pallia terrae, Ov. – c) v. Gliedern usw., herabliegen = gesenkt sein, tardā gravitate iacentes (gesenkten = schläfrigen) vix oculos tollens, Ov. – vultus attolle iacentes (kraftlos [im Tode] gesenkten), Ov.: u. so von einem Sterbenden, iacensque vultus languido obtutu stupet, Sen. poët.
II) bildl., A) im allg.: dum timent ne aliquando cadant, semper iacent, Quint.: priora tempora in ruinis rei publicae nostrisque iacuerunt, waren vereinigt mit usw., Cic.: vide, quid narrent, ecquae spes sit denarii, an cistophoro Pompeiano iaceamus, durch pompejanische (leichtere) Cistophoren zu Schaden kommen, Cic. ad Att. 2, 6. § 2. – quae (invidia) quidem, ut omnia mortalia, infra tuam magnitudinem iacet, reicht nicht herauf bis zu deiner Gr., Tac. ann. 14, 54: Marii, Sullae etc. infra Pallantis laudes iacebunt, werden weit zurückstehen hinter usw., Plin. ep. 8, 6, 2: nobilitas sub amore iacet, steht der L. nach, Ov. her. 4, 161.
B) insbes.: 1) gleichs. in einen Zustand versunken liegen, versunken sein, von Menschen, in amore, Lucr.: in maerore, Cic.: in oblivione, Cic. – v. Lebl., vita in tenebris et maerore iacet, Lucr.: in eodem silentio multa alia oratorum officia iacuerunt, lagen begraben, Cic.
2) danieder-, zu Boden liegen, a) v. denen, die aller Macht u. alles Ansehens im Staate beraubt sind = niedergedrückt-, ohnmächtig-, machtlos sein, α) übh.: iacere (sei in der Volksgunst gesunken) Caesarem offensione populari, Cic.: non modo extollere iacentem, sed etiam amplificare eius pristinam dignitatem, Cic.: ab hoc igitur viro quisquam bellum timet, qui in pace iacere, quam in bello vigere maluit? quamquam ille numquam iacuit; erat enim in desiderio civitatis, in ore, in sermone omnium, Cic.: per se afflictum et iacentem, Cic.: si iacens tecum ageret, Cic.: si magnus vir cecĭdit, magnus iacuit, Sen.: ille potens, alii, sordida turba, iacent, Ov.: pauper ubique iacet, ist überall verachtet, Ov. – dah. β) bes. von solchen, die sich um ein Staatsamt bewerben, aber ohne Aussicht auf einen günstigen Erfolg sind = nicht emporkommen können, aller Aussicht beraubt-, hoffnungslos sein, alles Vertrauen verloren haben, videsne tu illum tristem (sc. candidatum)? iacet, diffidit, abiecit hastas, Cic.: C. Marius cum a spe consulatus longe abesset et iam septimum annum post praeturam iaceret, hoffnungslos hingebracht hatte, Cic. – u. γ) von Dingen, die unbeachtet-, vernachlässigt liegen od. -bleiben, im argen liegen, hintangesetzt werden, nicht in Aufnahme kommen, dominetur (falsa invidia) in contionibus, iaceat in iudiciis, Cic.: philosophia iacuit usque ad haue aetatem, Cic.: iacent ea semper, quae improbantur, Cic.: iacent beneficia Nuculae, friget patronus Antonius, Cic. – nomen iacet in adversariis, steht unbeachtet (= ist in das Hauptbuch noch nicht eingetragen), Cic.: so auch quomodo tibi tanta pecunia iacet? Cic. – b) v. Mutlosen = niedergedrückt-, zu Boden gedrückt sein, Cnaeus noster ut totus iacet? non animus est etc., Cic.: scias me ita dolere, ut non iaceam, Cic.: amici est... niti et efficere, ut amici iacentem (niedergebeugten) animum excitet, Cic. – c) v. Pers.u. Behauptungen, die widerlegt worden sind = zu Boden liegen, zusammenstürzen (s. Garatoni Cic. Mil. 18. p. 222 sq.), iacent hi suis testibus, Cic.: iacet igitur tota conclusio, Cic.: iacet omnis ratio Peripateticorum, Cic. – d) v. Dingen, die lässig od. gar nicht mehr betrieben werden, wie unser daniederliegen = ins Stocken geraten sein, ganz aufhören, ars tua iacet, Ov.: iacebit opera fabrilis, Sen.: iudicia iacebant, Cic.: omnis hic dilectus iacet, Cic.: iustitia vacillat vel iacet potius omnesque eae virtutes, quae etc., Cic.: virtutem iacere, es sei rein aus mit der T., Cic. – e) dem Werte nach niedrig stehen, iacent pretia praediorum, Cic.: nunc ista omnia iacere puto propter nummorum caritatem, Cic.: so auch agri iacent, Petron.
3) ungebraucht daliegen, a) v. Worten = zu freiem Gebrauche vorliegen, zu Gebote stehen (verba) iacentia sustulimus e medio, Cic. de or. 3, 177. – b) von Kapitalien, ne pecuniae otiosae iaceant, Plin. ep. 10, 64 (62), 1. – c) von herrenlosem Gute = ohne Besitzer-, herrenlos sein, ne bona iaceant, ICt.: hereditas iacet, ICt.
4) matt daliegen = matt-, schläfrig-, dämisch usw. sein, probus (puer)ab illo segni et iacente plurimum aberit, Quint.: si modo ita exploratā aure homo sit, non surdā nec iacenti, Gell.: ut sonis turn placidis tum citatis aut demissam iacentemque (schleppende) orationem eius erigeret (um den schwachen u. schleppenden Redeton zu beleben), aut ferocientem saevientemque cohiberet, Gell.: nervorum sine sensu iacentium torpor, der gefühllosen u. ertöteten N., Sen. – ➳ Partiz. Fut. iacitūrus, Stat. Theb. 7, 777 (wo Vok. iaciture).
- 1. liggen [humi; in gramine; sub arbore; ad pedes alcis of alci];
- 2. rusten, slapen, in bed liggen [ad quartam tot ca. 10 uur]; ➤ quod nudo cum Ganymede iaces (Mart.);
- 3. aan tafel aanliggen (v. tafelgenoten) [in conviviis];
- 4. ziek in bed liggen, ziek zijn; ➤ iacebat morbo confectus rex (Phaedr.);
- 5. dood liggen, in de strijd gesneuveld zijn [pro patria]; — iacentēs, ium m gevallenen: iacentibus insistere op de gesneuvelden gaan staan;
- 6. op de grond liggen, overwonnen zijn; ➤ per me iacet inclitus (beroemd) Hector (Ov.); (metaf.) victa iacet pietas;
- 7. (metaf.) verzonken zijn in, in een toestand zijn; ➤ vita in tenebris et in maerore iacet; in amore ~;
- 8. terneergeslagen, bedrukt zijn; ➤ iacens animus;
- 9. machteloos, krachteloos, van geen invloed of betekenis zijn; ➤ pauper ubique iacet; ratio iacet;
- 10. braak liggen, veronachtzaamd, verwaarloosd worden; ➤ philosophia iacuit;
- 11. stilliggen; ➤ vestrum studium iacet;
- 12. ongebruikt, onbenut zijn; ➤ pecuniae otiosae iacent brengen geen voordeel; hereditas iacet;
- 13. (v. volksstammen) wonen; ➤ gens iacet supra Ciliciam;
- 14. (v. reizigers) zich werkeloos ophouden, vertoeven [in oppido];
- 15. (v. plaatsen) (a) liggen, gelegen zijn, uitgestrekt zijn; ➤ inter castra Punica ac Romana iacebat campus; (b) vrij liggen; (c) diep liggen, diep gelegen zijn;
- 16. (v. steden, bouwwerken) in puin liggen; ➤ iacet Ilion ingens;
- 17. (v. kledingstukken) loshangen, slepen; ➤ praeverrunt veste iacente vias (Ov.);
- 18. (poët.) (v. ogen en v.d. blik) neergeslagen zijn, op de grond gericht zijn;
- 19. (wat de waarde betreft) laag staan; ➤ pretia praediorum iacent.
臥于地。在。 死。埋。閒。被輕。敗位。病臥。— alteri ad pedes 叩首於人前。— in lecto moerens 臥床而悶。Humi jaceo 在地上。Virtutes jacent 人不看重德行。 Ille septimum annum post praeturam jacebat 卸按察使任已有七年無功名。Qui locus jacet inter montem et civitatem 該處在出府之間。Hic jacet Paulus 保錄之墓。Scias me ita dolere ut non jaceam 吾使汝知吾傷心却不死心。 Pretia jacent 各價賤。 Ad hesperum jacentes terrae 枕西方之各地方。Jacens domus 矮屋。Jacentia urbis loca 城内各低處。Stagna jacentia 不動之池。Jacent suis testibus 無言對己證見人。Jacet mare 海全平。
Suggest a Translation
See an image
- IA-, to lie, be recumbent, be prostrate, lie at rest: in limine: quorum ad pedes iacuit stratus: mihi ad pedes: in harenā, V.: saxum campo iacebat, V.: gremio mariti, Iu.: somno, V.: humi: lentā sub vite, V.: super corpus, O.— To lie in, be ill: te iacente.—To lie dead, have fallen: Corpora per campos iacebant, V.: inultos imperatores iacere sinere, L.: Arge, iaces!O.: iacuit Catilina cadavere. toto, Iu.—To lie long, linger, tarry, stop: Brundusi.—To lie, be situate: campi, qui Faesulas inter Arretiumque iacent, L.: summo in vertice montis, V.—To lie low, be flat, be level: despiciens terras iacentīs, V.: quaeque iacent valles, O.: Postquam iacuit planum mare, was stilled, Iu.—To lie in ruins, be broken down: fractae et disiectae (arae) iacent, Enn. ap. C.: Thebe iacet, Iu.—To hang loose: crines per colla iacebant, O.: iacentia lora, loose on the neck, O.— Fig., to rest, be inactive, be in retirement: in pace: septimum annum.—To be cast down, be dejected: ut totus iacet: militum iacere animos, L.—To lie prostrate, be powerless: victa iacet pietas, O.: mea numina iacent, V.—To fall, be refuted, be disproved, fail: suis testibus: iacet ratio Peripateticorum. —To lie dormant, be disused, be neglected, be of no avail: omnis hic delectus iacet: iustitia iacet: tibi pecunia.—To be low, be despised, be in no esteem: cum iacerent pretia praediorum, were low: iacere regem pati: pauper ubique iacet, O.—To lie idle, be neglected: cur iacet hoc nomen in adversariis, i. e. is not posted.
-
…tuorum neque audies virum bonum quemquam neque videbis ad huius vitae studium meditati illi sunt qui feruntur labores tui, iacere humi non solum ad obsidendum stuprum verum etiam ad facinus obeundum, vigilare non solum insidiantem somno maritorum verum etiam…
Cicero, in Catilinam
-
…, si his rebus omissis causas ipsas quae inter se confligunt contendere velimus, ex eo ipso quam valde illi iaceant intellegere possumus. ex hac enim parte pudor pugnat, illinc petulantia ; hinc pudicitia, illinc stuprum ; hinc…
Cicero, in Catilinam
-
…extorsimus, quod incolumis civis, quod stantem urbem reliquit, quanto tandem illum maerore esse adflictum et profligatum putatis iacet ille nunc prostratus, Quirites, et se perculsum atque abiectum esse sentit et retorquet oculos profecto saepe ad hanc…
Cicero, in Catilinam
-
…At hostes, etiam in extrema spe salutis, tantam virtutem praestiterunt ut, cum primi eorum cecidissent, proximi iacentibus insisterent atque ex eorum corporibus pugnarent, his deiectis et coacervatis cadaveribus qui superessent ut ex tumulo tela in nostros…
Julius Caesar, Gallic War
-
…meam norit gloria canitiem. Dicebam tibi venturos, irrisor, amores, nec tibi perpetuo libera verba fore ecce iaces supplexque venis ad iura puellae, et tibi nunc quovis imperat empta modo. non me Chaoniae vincant in amore…
Propertius, Elegies
-
…tibi non umquam nostros puer iste labores afferat et lacrimis omnia nota meis me sine, quem semper voluit fortuna iacere, hanc animam extremae reddere nequitiae. multi longinquo periere in amore libenter, in quorum numero me quoque terra…
Propertius, Elegies
-
…Minerva probat. his tu semper eris nostrae gratissima vitae, taedia dum miserae sint tibi luxuriae. Qualis Thesea iacuit cedente carina languida desertis Cnosia litoribus ; qualis et accubuit primo Cepheia somno libera iam duris cotibus Andromede ; nec…
Propertius, Elegies
-
…, ut sine me vento quolibet ire velis tune audire potes vesani murmura ponti fortis, et in dura nave iacere potes tu pedibus teneris positas fulcire pruinas, tu potes insolitas, Cynthia, ferre nives o utinam hibernae duplicentur…
Propertius, Elegies
-
…saepe poetam, tunc ego Romanis praeferar ingeniis ; nec poterunt iuvenes nostro reticere sepulcro Ardoris nostri magne poeta, iaces. tu cave nostra tuo contemnas carmina fastu saepe venit magno faenore tardus Amor. Tune igitur demens ,…
Propertius, Elegies
-
…, quo nollem nostros me violasse deos, longe castra tibi, longe miser agmina septem flebis in aeterno surda iacere situ ; et frustra cupies mollem componere versum, nec tibi subiciet carmina serus Amor. tum me non humilem…
Propertius, Elegies