illabefactus
illabefactus, unbroken, uninterrupted
illăbĕfactus (inl-), a, um, adj. [in-labefactus],
- unshaken, unbroken, unimpaired (poet.): vincula, Ov. P. 4, 8, 10: concordia, id. ib. 4, 12, 30.
il-labefactus, a, um (in u. labefacio), unerschüttert, unerschütterlich, bildl., concordia, Ov. ex Pont. 4, 12, 30: quae (affinia vincula) semper maneant illabefacta, ibid. 4, 8, 10.
illăbĕfactus (inl-), a, um, qui nʼest pas brisé : Ov. P. 4, 12, 30.
in-labefactus (ill-)
adj.,
- unbroken, uninterrupted: adfinia vincula, O.: concordia, O.