illacrimabilis
illacrimabilis, unwept, unlamented
illăcrĭmābĭlis (inl-), e, adj. [in-lacrimabilis].
- Unwept, unlamented, ἄκλαυστος: sed omnes illacrimabiles Urgentur ignotique longa Nocte, Hor. C. 4, 9, 26 (cf. indefletus, Ov. M. 7, 611).—
- II That is not or cannot be moved by tears, pitiless, inexorable: Pluto, Hor. C. 2, 14, 6: urna, Aus. Epit. 36, 3.
il-lacrimābilis, e (in u. lacrimabilis), ohne Tränen, tränenlos (ἀδάκρυτος), I) aktiv, nicht weinend = erbarmungslos, Pluto, Hor. carm. 2, 14, 6: urna, Auson. epitaph. 30 (36), 3. p. 78 Schenkl. – II) passiv = unbeweint, Hor. carm. 4, 9, 26.
illăcrĭmābĭlis (15) (inl-), e, ¶ 1 qui nʼest pas pleuré : Hor. O. 4, 9, 26 ¶ 2 sans pitié, inexorable : Hor. O. 2, 14, 6.
- 1. onbeweend;
- 2. niet door tranen te vermurwen, onverbiddelijk [Pluto].
in-lacrimābilis (ill-) e, adj.,
- unwept, unlamented: omnes inlacrimabiles Urgentur Nocte, H. —Not moved by tears, pitiless: Pluto, H.